Αγάπη χωρίς ερμηνείες!

-Γέροντα, πολλές φορές νιώθω στην εξομολόγηση ότι δεν με καταλαβαίνεις σε κάποια θέματα που σου λέω.

-Παιδάκι μου, μην βασανίζεις το μυαλό σου με το αν σε καταλαβαίνω ή όχι. Πίστευε στον Θεό. Αφέσου ελεύθερα. Αυτό λέγεται εμπιστοσύνη, δηλαδή αγάπη. Εμπιστοσύνη στον πνευματικό σημαίνει εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εξομολόγηση στηρίζεται στην αγάπη. Αγάπη στον πνευματικό, αγάπη στον πάσχοντα άνθρωπο, αγάπη στον Θεό.

Ένα παιδί μιλάει στον πατέρα του, στον γέροντά του

(Με το παρακάτω κείμενο ο αρχιμ. Βαρθολομαίος, καθηγούμενος Μονής Εσφιγμένου απευθύνεται προς τον γέροντά του, αρχιμ. Χρυσόστομο, μακαριστό καθηγούμενο της Μονής)

Γέροντά μου, αν και πέρασαν πέντε έτη από την κοίμησή σου, νιώθω την ανάγκη να σου μιλήσω, όπως σου μιλούσα καθημερινά και όπως σου μιλάω σε άλλη διάσταση τώρα.

Γέροντα, εσύ είσαι αυτός, που μου μίλησε για τον Θεό.
Εσύ είσαι αυτός, που μου έδειξε τον Θεό.
Εσύ μου έμαθες να αγαπώ, με την αγάπη σου.
Εσύ μου έδειξες πώς να θυσιάζομαι, με την θυσία σου.
Εσύ μου δίδαξες τον πόνο, με τον πόνο σου.
Εσύ μου δίδαξες την υπέρβαση.
Εσύ μου δίδαξες πώς να σηκώνομαι, γιατί με σήκωνες από τις πτώσεις μου.
Εσύ μου έμαθες να αγκαλιάζω, με την αγκαλιά σου.

Mέσα από την αδυναμία φανερώνεται η δύναμη!

Στάχτη, δάκρυ, αγωνία, απόγνωση, φόβος, οργή, θυμός... Όλα ανάμεικτα. Πόνος χωρίς όρια. Οσμή θανάτου έχει καλύψει τα πάντα. «Κόλαση» θα πει κάποιος, άσχετα αν πιστεύει ή όχι στην ύπαρξή της. Την ζει έντονα.

Οι νεκροί έδωσαν το χρώμα και το μέγεθος στην τραγωδία. Οι αγνοούμενοι έρχονται να μεγαλώσουν την αγωνία. Οι τραυματίες αμέτρητοι, παλεύουν για την ζωή και την υγεία τους. Οι άστεγοι αποκαμωμένοι, αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που τους συνέβη. Ο κόσμος εκφράζει με κάθε τρόπο την συμπαράστασή του.

Οι χριστιανοί ως μιμητές Χριστού

- Γέροντα, βλέπω άτομα με πνευματικό αγώνα να λογομαχούν, ακόμη και να χωρίζουν επικαλούμενοι το καλό ή τον Θεό! Να μην δέχονται μια διαφορετική γνώμη πέραν της δικής τους. Δυστυχώς, πολλές διενέξεις γίνονται ακόμη και γύρω από το όνομα του Θεού. Πολλοί θεωρούν πως έχουν δίκιο και σαν απόδειξη χρησιμοποιούν τον Θεό. Πού είναι οι αξίες και η αξιοπρέπεια, που δήθεν υποστηρίζουν, εφόσον διαφωνούν και παγώνουν οι καρδιές τους; Πώς καλλιεργεί κανείς στην ψυχή του την αξιοπρέπεια;
- Παιδί μου, από την μια, η αξιοπρέπεια είναι μια κατάσταση που έρχεται και επικρατεί στον άνθρωπο ως αποτέλεσμα της διάθεσής του. Από την άλλη, οι αξίες στην ζωή μας είναι στοιχεία δεδομένα, δεν χωρούν ερμηνεία, βιώνονται.

Ο όσιος Παΐσιος ως Εσφιγμενίτης και η άποψή του για τους παλαιοημερολογίτες

Εορτάζει σήμερα όλη η Ελλάδα την μνήμη ενός μεγάλου και σύγχρονου αγίου, ο οποίος άγγιξε τις ψυχές των ανθρώπων με τον απλό του λόγο.
Ο όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννήθηκε το έτος 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, όπου βαπτίστηκε με το όνομα Αρσένιος από τον άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη.  Ήρθε στην Ελλάδα ως βρέφος με τους πρόσφυγες τής Μικρασιατικής Καταστροφής.
Προσήλθε το 1953 στο Άγιον Όρος για να μονάσει. Πρώτη μονή της μετανοίας του ήταν η Ιερά Μονή Εσφιγμένου, στην οποία έμεινε έως το 1956. Εκεί με ρασοευχή ονομάστηκε Αβέρκιος από τον ηγούμενο Καλλίνικο και του ανατέθηκε το διακόνημα του ξυλουργού.
Κατόπιν, πήγε στην μονή Φιλοθέου, όπου έγινε μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Παΐσιος. Για ένα διάστημα ασκήτευσε στην μονή Στομίου Κονίτσης και στο θεοβάδιστο όρος Σινά. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος και από το έτος 1979 έως το τέλος της επίγειας ζωής του ασκήτευσε στο κελλί «Παναγούδα» της μονής Κουτλουμουσίου.
Κοιμήθηκε οσιακά το 1994, ενώ το έτος 2015, ύστερα και από πάνδημο αίτημα, κατατάχθηκε επισήμως στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Λείψανα του Αγ. Γρηγορίου Ε' από τη Μονή Εσφιγμένου στη Δημητσάνα

Η ένδοξη Δημητσάνα είχε από εχθές την ευλογία να υποδεχθεί για πρώτη φορά, μετά από 230 και πλέον χρόνια, το γέννημα της, τον ένδοξο ιερομάρτυρα Γρηγόριο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως τον πέμπτο.
Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε το 1746 στη Δημητσάνα από φτωχούς γονείς, του βοσκού στο επάγγελμα Ιωάννου και της Ασημίνας Αγγελοπούλου. Το κοσμικό όνομά του ήταν Γεώργιος Αγγελόπουλος.
Από τον δέκατο όγδοο αιώνα ο Άγιος δεν είχε ποτέ επιστρέψει στον τόπο του, ούτε μετά το μαρτυρικό τέλος του και την ανακήρυξη του ως Αγίου είχε έλθει κάποιο τεμάχιο από τα τίμια λείψανα του.

Εσφιγμενίτες πατέρες στην Ι.Μ. Αρκαλοχωρίου Κρήτης

Με την χάρη και την ευλογία του καλού Θεού και μετά από πρόσκληση τού σεβ. Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέου αξιωθήκαμε να επισκεφθούμε το ευλογημένο Αρκαλοχώρι με τα ιερά λείψανα των αγίων Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά και του Αγίου Γρηγορίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του πέμπτου.
Με την ευκαιρία της πανηγύρεως του μητροπολιτικού ναού του Αρκαλοχωρίου, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα Κρήτης τον Ιεροσολυμίτη, ετέθησαν σε προσκύνηση τα ιερά λείψανα προς ευλογίαν των πιστών.

Αξιοπρέπεια και εγωισμός

- Γέροντα, ακούμε την φράση «είσαι πολύ εγωιστής» όταν βλέπουμε τον άλλο να μην λυγίζει σε κάποιες σκέψεις, στάσεις ζωής, αντιλήψεις, «θέλω» κλπ. Άλλοι λεν πως είναι θέμα αξιοπρέπειας και όχι εγωισμού. Πώς μπορεί κανείς να ξεχωρίσει αυτές τις δύο έννοιες; Ποια είναι αυτή η «λεπτή γραμμή», που σε κάνει να ξεφύγεις από την αξιοπρέπεια και να πέσεις στον εγωισμό, στον ατομισμό;

- Ο αξιοπρεπής είναι αυτός που προσπαθεί να στηρίζει την ζωή του στις αξίες της ζωής, που είναι κοινές σε όλους τους ανθρώπους. Στην αγάπη, τον σεβασμό, την διάκριση, την υπομονή και τόσες άλλες. Αυτές οι αξίες τον βοηθούν και του δείχνουν πώς να ζει αρμονικά με τον εαυτό του και με το κοινωνικό σύνολο.

Ο πνευματικός λόγος ως απάντηση στο σήμερα

-Γέροντα, ζούμε σε μια περίοδο κρίσης. Προβλήματα παντού, οικονομικά, εθνικά, ηθικά... Γιατί επιμένεις να μας μιλάς πνευματικά και δεν μας δίνεις κατευθύνσεις για κάθε ζήτημα ξεχωριστά, πώς να κινηθούμε, πώς να το αντιμετωπίσουμε; Σε τέτοιες, κρίσιμες στιγμές όλοι ζητούν κατεύθυνση από τους πνευματικούς πατέρες.

Προσευχή

-Γέροντα, έχουμε τόσα προβλήματα, οικονομικά, οικογενειακά, έλλειψη χρημάτων, ανεργία, γενικά αδιέξοδο. Θα μας πεις: «Κάντε προσευχή»! Εντάξει. Πες μας κάτι πιο πρακτικό, για να ξεπεράσουμε το αδιέξοδο στην ζωή μας.

-Παιδί μου, το πιο πρακτικό που έχω να σου πω είναι η προσευχή. Όλα ξεκινούν με προσευχή και τελειώνουν με προσευχή. Αυτό που διακρίνω επάνω σου είναι η ταραχή, το άγχος και η αγωνία για το αδιέξοδο της ζωής σου. Αυτή η ταραχή αποκαλύπτει την έλλειψη προσευχής. Αν προσευχόσουν συνεχώς, σίγουρα θα είχες γευθεί, έστω και προσωρινά, το αποτέλεσμα της προσευχής που είναι η ηρεμία, η ασφάλεια, η ενδυνάμωση της πίστης, η εμπιστοσύνη. Χωρίς αυτά ποιο πρόβλημα μπορείς να αντιμετωπίσεις από αυτά που έχεις; Βουνό θα φαντάζει κάθε πρόβλημα και θα σε γεμίζει με απελπισία, αποθαρρύνοντάς σε από την προσπάθεια.

Ομολογία Χριστού προϋπόθεση σωτηρίας

Είπεν ο Κύριος: «Όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους θα ομολογήσω κι Εγώ αυτόν μπροστά στον Πατέρα Μου τον ουράνιο».

Αποκαλυπτικός ο λόγος του Χριστού, ξεκάθαρος και απλός. Προϋπόθεση σωτηρίας του ανθρώπου είναι η ομολογία πίστεως σ' Αυτόν. Όταν, όμως, λέει «μπροστά στους ανθρώπους» τι εννοεί; Να βγούμε στους δρόμους και να φωνάζουμε ότι είμαστε Χριστιανοί; Όχι, βέβαια.

Οι άγιοι, οι μάρτυρες και οι ομολογητές ομολόγησαν Χριστό όταν κλήθηκαν, έκαστος εξ αυτών, είτε με την ζωή τους είτε με το αίμα τους και αξιώθηκαν της σωτηρίας. Δεν φοβήθηκαν ούτε τον δήμιο, ούτε τον όχλο, ούτε τον κριτή.

Μην ασχολείσαι με τον άλλον

-Γέροντα, δεν αντέχω άλλο. Γιατί ο «άλλος» δεν κάνει τίποτα ή «κάνει την ζωή του», ενώ εγώ δεν προλαβαίνω να καθίσω, κουράζομαι συνεχώς. Δεν είναι αδικία;
-Παιδάκι μου, κατ' αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου τι θέλεις.
-Δηλαδή;
-Να ξεκαθαρίσεις με τον εαυτό σου αν ο κόπος και η προσπάθεια, που καταβάλλεις, γίνεται γιατί το θέλεις ή γιατί «πρέπει». Αν γίνεται γιατί «πρέπει», είναι σίγουρο ότι σύντομα η κόπωση θα σε καταβάλει και θα τα παρατήσεις. Αν, όμως, κοπιάζεις γιατί το θέλεις, τότε δεν πρόκειται να τα παρατήσεις μέχρι τέλους. Το «πρέπει» είναι για τον τύπο, ενώ το «θέλω» βγαίνει από την καρδιά.