Title

Title

19 Οκτωβρίου 2017

Μην δίνεις σημασία!

Υπάρχει ένα φάρμακο, το οποίο βοηθά την ψυχική και την σωματική υγεία του ανθρώπου. Το φάρμακο αυτό λέγεται «μην δίνεις σημασία»! Στο άκουσμα αυτό πολλοί ίσως αναρωτηθούν: «Μα πώς είναι δυνατόν να μείνω αδιάφορος για ό,τι συμβαίνει γύρω μου; Να μην δίνω σημασία;» Μα είναι τόσο απλό αυτό το «φάρμακο» στην χρήση του!
Σημασία, δηλαδή το να αφιερώνουμε αρκετό χρόνο, δίνουμε στα προβλήματα που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και που σίγουρα μπορούμε να τους δώσουμε λύσεις. Υπάρχουν προβλήματα, όμως, που δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να δώσουμε λύσεις. Όσο και να επιμένουμε δεν λύνονται, αλλά αυξάνουν και διογκώνονται, επηρεάζοντας την ψυχολογία μας και τον τρόπο ζωής μας. Το άγχος τότε μας καταλαμβάνει.

12 Οκτωβρίου 2017

Περί αγάπης!

Το να αγαπάς έναν άνθρωπο σημαίνει ότι άνοιξες την καρδιά σου και έβαλες μέσα της τον άνθρωπο που αγαπάς.

Όταν τον δεις να υποφέρει ή να έχει ταραχθεί με κάτι ή να είναι θυμωμένος, σημαίνει ότι έχει αλλοιωθεί ο άνθρωπος που αγαπάς και θα πεις: «Δεν είναι έτσι ο άνθρωπός μου, γιατί είναι αλλοιωμένος. Ο άνθρωπός μου πρέπει να είναι έτσι όπως τον έχω στην καρδιά μου, αλλιώς πονάει και υποφέρει η αγάπη μου». Αυτό σημαίνει ότι θα σηκωθώ από την ανάπαυσή μου και θα προσπαθήσω να γιατρέψω τον πόνο που δημιουργήθηκε, δίνοντας το μοναδικό φάρμακο γι' αυτές τις περιπτώσεις: την αγάπη. Όταν ηρεμήσει από τον πόνο η αγάπη μου, τότε μπορώ να καθίσω πάλι και να απολαύσω την αγάπη!

5 Οκτωβρίου 2017

Ο παραλογισμός στο μεγαλείο του!

Ο άνθρωπος όταν αποκόπτεται από το παρελθόν και την ιστορία του, χάνει τον οδηγό στην ζωή του. Το παρελθόν είναι η βάση, στην οποία χτίζεται όλη η ζωή μας. Είναι η γνώση και η εμπειρία που αποκτήσαμε μέσα από τις χαρές και τις λύπες, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τον πόνο και την αγαλλίαση.

Μέσα στην ιστορική πορεία και στους αγώνες που ο άνθρωπος έδωσε, οι αξίες και τα ιδανικά πάντοτε έδιναν νόημα στον καθημερινό αγώνα του και του γεννούσαν την διάθεση για θυσία -ακόμη και της ζωής του- προς υπεράσπιση αυτών των αξιών και των ιδανικών, ώστε αυτά να παραδοθούν ανόθευτα από γενιά σε γενιά.

3 Οκτωβρίου 2017

Γέροντας Χρυσόστομος - Τέσσερα χρόνια από την κοίμηση του


Τέσσερα χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα από την κοίμηση τού Γέροντα Χρυσοστόμου.
Τέσσερα χρόνια και δεν είναι ακόμη εύκολο να ερμηνεύσει κανείς πώς μνημονεύουμε στους κεκοιμημένους, κάποιον ο οποίος ζει! Τέσσερα χρόνια μας χωρίζουν από την στιγμή που ο Γέροντας μάς είπε: «Προχωρήστε τώρα εσείς και εγώ θα ακολουθώ. Ό,τι σας έμαθα εφαρμόστε το σε κάθε σας βήμα».
Ο Γέροντας Χρυσόστομος ήταν ο δάσκαλός μας. Μας δίδαξε την αγάπη, την χαρά, το χαμόγελο, την υπομονή, την συγχώρεση, την αντοχή στον πόνο, την πίστη, την αρχοντιά, την απλότητα, την αγκαλιά! Ήταν δάσκαλος με σχολείο την καρδιά του, χωρίς τετράδια και μολύβια, αλλά με την ίδια του την ζωή, την οποία χρησιμοποιούσε για να μας παραδώσει τα μαθήματά του, γράφοντας κατ' ευθείαν στις καρδιές μας.

28 Σεπτεμβρίου 2017

Η καρδιά!

Όταν θες να επικοινωνήσεις με τον άλλο, η γλώσσα είναι φτωχή! Το σώμα προσπαθεί με την υπέρβαση να πει όσα δεν μπορεί η γλώσσα, για να την συμπληρώσει.
Με την καρδιά, όμως, γίνεται η απόλυτη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Όταν μιλάς με την καρδιά σου, τότε αυτή ανοίγει διάπλατα για να «χωρέσει» τον άλλο.

24 Σεπτεμβρίου 2017

Το χέρι του Ιερέα

Γιατί άραγε φιλάμε το χέρι του Ιερέα;
Αυτό το χέρι ευλόγησε τους γονείς μας.Αυτό το χέρι μάς ευλόγησε την ογδόη και την τεσσαρακοστή ημέρα από την γέννησή μας.

20 Σεπτεμβρίου 2017

Στώμεν καλώς!

Δευτερόλεπτα αρκούν για να γίνει το κακό, ενώ θέλει αγώνα μια ζωή για να γίνει το καλό! Εγρήγορση, προσπάθεια και διάθεση για αγώνα χρειάζεται ο άνθρωπος, για να αντισταθεί στην ροπή του προς την αμαρτία.

17 Σεπτεμβρίου 2017

Υπάρχει ελπίδα;

Λεν πολλοί στον πνευματικό τους: Γέροντα, ωραία αυτά που λες, τα κατανοούμε, είναι η αλήθεια, όντως έχουμε φθάσει σε κατάσταση μη αναστρέψιμη πλέον, απελπιστική! Τι πρέπει να κάνουμε πρακτικά, όμως, ώστε να ανακάμψουμε;
Λυπηρή διαπίστωση, όμως, είναι ότι δεν κατανοούμε εύκολα τι λέει ο άλλος, σχεδόν καθόλου! Πολλοί λένε «τι ωραία που τα λες!», χωρίς να έχουν καταλάβει τίποτα από όσα έχουν ειπωθεί! Μόνο για να προκληθεί η εντύπωση ότι ο ακροατής προσέχει τον ομιλούντα...

13 Σεπτεμβρίου 2017

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού

«Δεῦτε ἅπαντα τὰ ἔθνη, τὸ εὐλογημένον ξύλον προσκυνήσωμεν, δι᾿ οὗ γέγονεν ἡ αἰώνιος δικαιοσύνη.» (δοξαστικό του εσπερινού της εορτής του Σταυρού).
Η καταδίκη του Αδάμ διά του ξύλου της παρακοής προήλθε.Η λύτρωση του Αδάμ πάλι διά του ξύλου του Σταυρού έγινε.
Ενώ διά του ξύλου γέμισε πάθη η ζωή του ανθρώπου, πάλι όμως το ξύλο χρησιμοποίησε ο Χριστός για να ξεπλύνει με το αίμα Του κάθε πάθος ανθρώπινο.
Ας προσκυνήσουμε λοιπόν όλοι τον Σταυρό του Χριστού, που υψώνεται σήμερα στο μέσον της Εκκλησίας και ας αναφωνήσουμε μαζί με τον υμνωδό: «Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης· Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας, Σταυρός, Βασιλέων τὸ κραταίωμα· Σταυρός, Πιστῶν τὸ στήριγμα· Σταυρός, Ἀγγέλων ἡ δόξα, καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα.»
Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

11 Σεπτεμβρίου 2017

Η ελευθερία στον άνθρωπο

Ένα από τα γνωρίσματα του Θεού, με τα οποία ο Θεός προίκισε τον άνθρωπο κατά την δημιουργία, είναι η ελευθερία. Η ελευθερία υπάρχει στην σκέψη και στην βούλησή του, ώστε ο άνθρωπος να αποφασίζει από μόνος του για την ζωή του, ελεύθερα, έχοντας ταυτόχρονα και την αποκλειστική ευθύνη των αποφάσεών του. Ο Θεός, σεβόμενος την ελευθερία που μας έδωσε, δεν επεμβαίνει στην ζωή μας, χωρίς να Του το ζητήσουμε, αν και είναι πάντα παρών.

7 Σεπτεμβρίου 2017

Υπάρχει χρόνος!

Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήταν οι γνώστες των γραφών στην εποχή τους. Δεν γνώριζαν απλά τις γραφές, τις δίδασκαν κιόλας! Γνώριζαν για την έλευση του Μεσσία ως Σωτήρα. Το λάθος τους, όμως, ήταν ότι περίμεναν τον Μεσσία όπως τον ήθελαν αυτοί, φτιαγμένο σύμφωνα την σκέψη και τα «θέλω» τους, βγαλμένο μέσα από έναν δικό τους κόσμο, ο οποίος ήταν φτιαγμένος μέσα στην υποκρισία και το ψέμα.
Όταν, όμως, ήρθε ο Μεσσίας, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι δεν τον γνώρισαν, διότι ο Μεσσίας δεν είχε σχέση με τον κόσμο τους, αλλά ήταν η αλήθεια, κάτι ξένο γι' αυτούς. Έμειναν στην αναμονή να περιμένουν τον Νυμφίο, μένοντας τελικά έξω του νυμφώνος, σταυρώνοντας τον Ίδιο τον Νυμφίο!

1 Σεπτεμβρίου 2017

Η εν Χριστώ ζωή

«Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι, καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ».«Ὁ ἀναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω».
Λόγια αυθεντικά του Χριστού, παρμένα μέσα από το ιερό ευαγγέλιο, που αποκαλύπτουν την εν Χριστώ ζωή, τον τρόπο που οφείλει να ζει κάθε χριστιανός, είτε ρασοφόρος είτε λαϊκός.
Χριστιανός είναι αυτός που έχει βαπτισθεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος, έχει δεχθεί την χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει βάλει τον Χριστό στην ζωή του ως οδηγό και λυτρωτή.

23 Αυγούστου 2017

Η χαρά της Θεοτόκου!

«Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου» Της απηύθυνε ο Αρχάγγελος, φέρνοντας το μήνυμα τής σωτηρίας, για να του δώσει η Παναγιά μας την καταφατική Της απάντηση «ιδού η δούλη Κυρίου»!
Όλη η ζωή της Παναγίας μας ήταν χαρακτηρισμένη από το «ιδού η δούλη Κυρίου». Το θέλημα του Θεού ήταν η ζωή Της!

17 Αυγούστου 2017

Μνημόσυνο γεροντισσών Ι.Μ. Προφήτη Ηλία

Στις 30/7/2017 τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο της μακαριστής γερ. Χριστονύμφης και της αδελφής Ευπραξίας στην Ι.Μ. Προφήτη Ηλία Αγίου Πνεύματος Σερρών, από τον σεβ. μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κκ. Θεολόγο και από τον καθηγούμενο της Ι.Μ. Εσφιγμένου αρχιμ. Βαρθολομαίο, που είναι ο πνευματικός της Ι.Μ. Προφ. Ηλία, παρόντος του Πολιτικού Διοικητή Αγίου Όρους κ. Αρίστου Κασμίρογλου και πλήθους κόσμου.

14 Αυγούστου 2017

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

«Αι γενεαί πάσαι μακαρίζομέν Σε την μόνην Θεοτόκον» Όλες οι γενιές των ανθρώπων μακαρίζουν την Παναγία, γιατί έγινε η αιτία της σωτηρίας. Έφερε στα σπλάγχνα Της τον Υιό και Λόγο του Θεού. Έγινε η Μητέρα του Χριστού και η μητέρα όλων των ανθρώπων. Έγινε το Δώρο του Θεού στην ανθρωπότητα. «Νενίκηνται της φύσεως οι όροι εν Σοι Παρθένε άχραντε» Όντως ανετράπησαν οι όροι της φύσεως στο πρόσωπο τής Παναγιάς μας. Η παρθενία της έμεινε αδιάφθορος κατά την κυοφορία και μετά την γέννηση του Χριστού! Η Κοίμησή Της δεν είναι θρήνος, αλλά πανηγύρι! Η Κοίμησή Της είναι η χαρά Της, γιατί θα μεταβεί διά του θανάτου εις την ζωή, κοντά στον Υιό και Θεό Της.

4 Αυγούστου 2017

Καλή Παναγιά!

«Πολλοίς συνεχόμενος πειρασμοίς, προς Σε καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών.»
Αμέτρητοι οι πειρασμοί, έχουν φορτωθεί στον σημερινό άνθρωπο. Χτυπά ανελέητα ο διάβολος, γιατί βρήκε έδαφος έτοιμο από τον ίδιο τον άνθρωπο και δεν χάνει την ευκαιρία.
Μέσα σ' αυτόν, τον ανελέητο πόλεμο, όμως, υπάρχει βέβαιη ελπίδα ακόμη! Η Παναγία! Η μόνη προστασία, σκέπη και καταφυγή, σαν γλυκιά και φιλόστοργη μάνα που είναι, περιμένει τον άνθρωπο υπομονετικά, να καταφύγει σ' Αυτήν!
-Αυτή ξέρει να τον σκεπάζει, να του επουλώνει τις πληγές, να τον παρηγορεί! -Αυτή ξέρει να τον γαληνεύει, να του χαμογελά και να πρεσβεύει γι' αυτόν! -Αυτή είναι η γλυκιά αναψυχή του στον καύσωνα της αμαρτίας που του καίει την ψυχή!
Ας της φωνάξουμε όλοι μαζί, εμείς οι άνθρωποι, τώρα και πάντα, χωρίς αναβολή! Δεν υπάρχει χρόνος! -Μάνα γλυκιά Παναγιά, σε Σένα καταφεύγουμε, τα παιδιά Σου, ζητώντας την λύτρωση από την κόλαση που ζούμε! -Εσύ είσαι η μόνη ακαταίσχυντη προστασία μας! -Εσύ γλυκαίνεις τον πόνο μας, γιατί ξέρεις από πόνο! -Εσύ ματώνεις συνεχώς τα γόνατά Σου μπροστά στον θρόνο του Υιού και Θεού σου για 'μας, τα παιδιά Σου! -Εσύ είσαι ο γλυκασμός των αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά! -Εσύ είσαι η μεγάλη Μάνα μας και γονυπετείς σε παρακαλούμε, εμείς τα παιδιά σου, στάξε στις καρδιές μας λίγες σταγόνες ειρήνης από την ειρήνη Σου, λίγες σταγόνες αγάπης από την αγάπη Σου και κλείσε μας μέσα στην στοργική αγκαλιά Σου, να ειρηνεύσουμε και να νιώσουμε την ασφάλεια που χαρίζει η αγάπη Σου!
Καλή Παναγιά!
Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

29 Ιουλίου 2017

Εξομολόγηση-επανεκκίνηση!

Ακούγονται συχνά φράσεις όπως «δεν πάμε καλά», «έχει παραστρατήσει ο κόσμος σήμερα», «βρεθήκαμε σε αδιέξοδο», «δεν μπορούμε να αλλάξουμε πλέον την κατάσταση»...
Υπάρχει, άραγε, η δυνατότητα να αλλάξουμε πορεία, να ξεφύγουμε από την κατάσταση και το αδιέξοδο στα οποία έχουμε βρεθεί; Η πίστη μας στον Χριστό αυτό ακριβώς μας βεβαιώνει! Υπάρχει πάντα ελπίδα! Δεν ταιριάζει η απελπισία στον χριστιανό!

23 Ιουλίου 2017

Τα παιδιά μας!

Μιλούμε όλοι συνεχώς για προβλήματα, δυσκολίες, ασθένειες, κρίση οικονομική, προβλήματα, προβλήματα, προβλήματα... Πράγματι, πόσα προβλήματα! Μεγάλα και μικρά!
Έρχομαι με απλότητα και καλοπροαίρετα να κάνω μία ερώτηση: έχει ακούσει κανείς άραγε, κάποιον, αντί της κρίσης και της δυσκολίας που τυχόν περνά ο ίδιος να αναφέρει την δυσκολία και τα προβλήματα που περνούν τα παιδιά μας;
Έχουμε εγκλωβιστεί στα δικά μας προβλήματα, μας έγινε συνήθεια πια, όλος ο χρόνος μας να είναι γεμάτος με το άγχος της επιβίωσης, το οποίο κυριαρχεί. Μέσα στον χρόνο μας υπάρχει άραγε κάποια στιγμή που να ανήκει αποκλειστικά στα παιδιά μας;
Επισκέφθηκα προ ημερών μια κατασκήνωση, κατόπιν προσκλήσεως, για να μιλήσω στα παιδιά. Πίσω από την παιδική «τρέλα», τις φωνές και τα γέλια των παιδιών, διέκρινα ζωγραφισμένη μέσα στα μάτια τους θλίψη και στεναχώρια. Το αθώο παιδικό βλέμμα είχε αντικατασταθεί από το ανήσυχο και τρομαγμένο βλέμμα, το οποίο διακρίνουμε συνήθως σε ενήλικες και όχι σε παιδιά.
Τα πιο παλιά χρόνια τα παιδιά έφευγαν από το σπίτι για το δημοτικό σχολείο. Η εξέλιξη μέχρι σήμερα είναι τα νηπιαγωγεία, οι παιδικοί και, επί των ημερών μας, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί. Αυτό μαρτυρά ότι, όσο εξελίσσεται ο άνθρωπος, τόσο απομακρύνονται τα παιδιά από τους γονείς. Αυξάνονται οι ανάγκες, οι υποχρεώσεις, τα προβλήματα και στους δύο γονείς, συνεπώς όλοι αυτοί οι σταθμοί έχουν γίνει πρακτικά υποχρεωτικοί, και δόξα τω Θεώ που υπάρχουν και αυτοί!
Αγκαλιάζουμε άραγε τα παιδιά μας; Τους δίνουμε αγάπη; Η αγκαλιά της μητέρας και του πατέρα δεν αντικαθίσταται! Αυτό όμως που έχει αντικατασταθεί είναι οι προτεραιότητες! Με την δικαιολογία της βελτίωσης των συνθηκών ζωής, και για ένα καλύτερο μέλλον των παιδιών μας, δώσαμε προτεραιότητα στην δουλειά, αφήνοντας πίσω τα παιδιά.
Τα παιδιά είναι η «απόδειξη» για τους γονείς. Οι «μεγάλοι» φτιάχνουν τον κόσμο που θα κληροδοτήσουν στα παιδιά. Ταυτόχρονα οι γονείς χτίζουν τον χαρακτήρα των παιδιών τους, δίνοντάς τους τα κατάλληλα εφόδια για να καταφέρουν να επιβιώσουν στον κόσμο που τους παραδίδουν.
Δυστυχώς ο κόσμος που φτιάξαμε είναι γεμάτος άγχος, απελπισία και κατάθλιψη. Μέσα σ' αυτόν τον κόσμο, όμως, καλούνται να ζήσουν τα παιδιά μας, τα οποία έχουν στερηθεί την αγκαλιά και την αγάπη, και γεύονται την θλίψη, ενίοτε και την απόγνωση.
Μέσα από αυτές τις σκέψεις προσπαθώ να κοιτάξω την αλήθεια κατάματα, όσο πικρή και να φαίνεται. Η αλήθεια όμως δεν είναι πικρή, εμείς έχουμε πικράνει την ζωή μας, οπότε όλα μας φαίνονται πικρά και σκληρά!
Ας δώσουμε την αγάπη και την αγκαλιά μας στα παιδιά μας για να νιώσουν την στοργή και την ασφάλεια τώρα, από την παιδική τους ηλικία!
Τα παιδιά -Δεν ευθύνονται για τίποτα! -Δεν ευθύνονται για το άγχος μας! -Δεν ευθύνονται για τα προβλήματά μας!
Εμείς ευθυνόμαστε που τους στερούμε την παιδικότητά τους, αποδίδοντάς τους, με την στάση μας, ευθύνες, τις οποίες δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν, γεμίζοντας τις αγνές ψυχές τους με άγχος και κατάθλιψη.
(διευκρίνηση: το άρθρο δεν καταφέρεται εναντίον της υπάρξεως παιδικών κ.ά. σταθμών. Αντιθέτως, όπως προειπώθηκε, δόξα τω Θεώ που υπάρχουν παιδικοί σταθμοί για να συμπληρώνουν το κενό.)
Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

16 Ιουλίου 2017

Ιησούς!

Ιησούς!Στο άκουσμα τού ονόματος γλυκαίνεται η καρδιά, αλλάζει η διάθεση, ένα χαμόγελο σχηματίζουν τα χείλη, ξαφνικά νιώθεις δυνατός και μια σιγουριά κατακλύζει την ζωή σου!
Ιησούς! Ο Λυτρωτής και Σωτήρας μας! Η απόδειξη τής αγάπης και της θυσίας. Οδηγός ζωής του ανθρώπου.

14 Ιουλίου 2017

Διαπροσωπικές σχέσεις

Οι κοινωνίες σήμερα είναι πολυπολιτισμικές. Διαφορετικοί άνθρωποι, σκέψεις, νοοτροπίες, ήθη, έθιμα και -πάνω από όλα- ο εγωισμός εκάστου, που κανει τον άνθρωπο να μην ταιριάζει με κανέναν...
Για να προχωρήσουν, όμως, μπροστά οι κοινωνίες χρειάζεται κάτι κοινό, μια κοινή αναφορά. Στο παρελθόν ήταν η κοινή πίστη, σήμερα όμως δεν υπάρχει αυτό. Συνεπώς, μένει ο νόμος, που είναι κοινός για όλους.

12 Ιουλίου 2017

Υπομονή!

Η ψυχική κόπωση, στην οποία έχει περιέλθει ο σημερινός άνθρωπος, είναι αποτέλεσμα δικών του ενεργειών και πράξεων. Αίτια είναι ο τρόπος ζωής, ο τρόπος σκέψης, η αδιαφορία για την πνευματική του κατάσταση, σε συνδυασμό με την προσκόλληση στα υλικά αγαθά και την έλλειψη διαθέσεως για αγώνα.
Ακούγονται κατά κόρον οι εκφράσεις:-«Κουράστηκα, δεν αντέχω άλλο!»-«Πόση υπομονή να κάνω, έχω εξαντλήσει κάθε όριο!»-«Όλα σ' εμένα τυχαίνουν!»Όλες αυτές οι εκφράσεις (και ακόμη περισσότερες) μαρτυρούν την κόπωση που προαναφέραμε. Ο αγώνας και η υπομονή είναι πλέον άγνωστες έννοιες, το αδιέξοδο και η απελπισία έχουν κυριαρχήσει.

9 Ιουλίου 2017

Λόγια καρδιάς!

Η γλώσσα της καρδιάς είναι η κοινή γλώσσα των ανθρώπων, η γλώσσα που δεν καταργεί την λογική, αλλά την υπερβαίνει! Η λογική εγκλωβίζεται στον διαφορετικό τρόπο σκέψης κάθε ανθρώπου, οπότε είναι δύσκολο να υπάρχει κοινή λογική μεταξύ των ανθρώπων, πράγμα που καταργεί ταυτόχρονα και την επικοινωνία.
Η γλώσσα της καρδιάς δεν ερμηνεύεται με την λογική, γι' αυτό μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του άλλου. Η γλώσσα της καρδιάς εμπεριέχει την αγάπη, η οποία αγάπη μεταφράζεται σε θυσία, πράγμα αδύνατον να γίνει κατανοητό μόνο με την λογική.

6 Ιουλίου 2017

Η Εκκλησία και ο πνευματικός στη ζωή μας

Η κοινωνία μας σήμερα χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα, το άγχος, την απελπισία, το οξύθυμο, την μοναξιά.
Μοιάζουν οι άνθρωποι σαν τους τυφλούς, που ψάχνουν κάπου στέρεα να ακουμπήσουν. Μοιάζουν σαν τα πρόβατα, που έχουν ξεφύγει από το κοπάδι και πλανώνται σε άγνωστα μονοπάτια. Και οι δύο περιπτώσεις βρίσκονται σε κίνδυνο. Οι μεν τυφλοί κινδυνεύουν να πέσουν και να χτυπήσουν, τα δε πρόβατα να βρεθούν στο στόμα του λύκου.

3 Ιουλίου 2017

Ανακοίνωση Έκτακτης Διπλής Ιεράς Σύναξης

Ανακοίνωσις της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως Αγίου Όρους από 17/30-6-2017, προς ενημέρωσιν παντός ενδιαφερομένου. Άπαντες οι εκπρόσωποι και προϊστάμενοι των είκοσι (20) Ιερών και Ευαγών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.

*

ΚΑΡΥΑΙ ΤΗι 17ῃ/30ῇ Ἰουνίου 2017 
ΑΡ. ΠΡΩΤ. Φ.2/32/1400 2/7

Μήνυµα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου 

Ἡ κατὰ τὴν σήµερον 17ην / 30ὴν Ἰουνίου 2017 ἐν Καρυαῖς συγκληθεῖσα ΣϚ΄ (206η) Ἔκτακτος Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀποτελουµένη ἐξ εἴκοσιν Ἐκτάκτων καὶ τῶν εἴκοσι Τακτικῶν Ἀντιπροσώπων παρὰ τῇ Ἱερᾷ Κοινότητι, ἐν συνεχείᾳ τῶν ἤδη γνωστοποιηθέντων κατὰ τὸ τελευταῖον διάστηµα ἐπισήµων κειµένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους – τόσον τῶν θέσεων αὐτοῦ πρὸ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ὅσον καὶ τῆς ἀποτιµήσεως τῶν τελικῶν κειµένων τῆς Συνόδου – ἐξ αἰσθήµατος εὐθύνης καὶ σεβασµοῦ πρὸς τὴν Ἁγίαν ἡµῶν Ἐκκλησίαν καὶ τὸ πλήρωµα Αὐτῆς κινουµένη, γνωρίζει τὰ ἀκόλουθα.

Διαρκῶς παρατηρεῖται µιὰ ὑποβόσκουσα ταραχὴ προκαλουµένη ἀπὸ ἀντιδράσεις κατὰ ἀποφάσεων τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (Κρήτη, 2016). Προτείνονται ἀποτειχίσεις καὶ διακοπαὶ τοῦ µνηµοσύνου τῶν οἰκείων ἐπισκόπων.

Ἐπειδὴ εἴµεθα ἀποδέκται αὐτῶν τῶν ἀνησυχιῶν, καὶ εὑρισκόµενοι ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἀπευθύνοµεν πρὸς ὅλους τὸν χαιρετισµὸν τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ: Εἰρήνη ὑµῖν.

Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ᾿ ὅσον εὑρίσκεται µεθ᾿ ἡµῶν ὁ Ἀναστὰς Κύριος.

Ἡ Σύνοδος ἔγινε µετὰ ἀπὸ πολυχρόνιον προετοιµασίαν. Πρὸ τῆς Συνόδου τὰ προετοιµασθέντα κείµενα ἐκοινοποιήθησαν πρὸς γνῶσιν τῶν πιστῶν καὶ µὲ τὴν δυνατότητα ἐκφράσεως κάποιας γνώµης.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν µετὰ σαφηνείας διετύπωσε τὰς ἀπόψεις του διὰ τοὺς γινοµένους διαλόγους µετὰ τῶν ἑτεροδόξων Χριστιανῶν.

Κατὰ τὰς ἐργασίας τῆς Συνόδου οἱ ἀρχιερεῖς ἐξέφρασαν τὰς προσωπικάς των ἀπόψεις. Κάποιοι ἐξ αὐτῶν διετύπωσαν τὰς ἀντιρρήσεις των µὲ σεµνὸν τρόπον, χωρὶς νὰ διακόπτουν τὰς σχέσεις των µὲ τὴν Ἐκκλησίαν. Ὅλα εἶναι καταγεγραµµένα.

Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε παραµένει "στύλος καὶ ἑδραίωµα τῆς ἀληθείας". Ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Χρυσόστοµον "χειµάζεται, ἀλλ᾿ οὐ καταποντίζεται· κλυδωνίζεται, ἀλλ᾿ οὐ γίνεται ὑποβρύχιος· δέχεται βέλη, ἀλλ' οὐ δέχεται τραύµατα"· εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι ζῶντες ἐν Χριστῷ µᾶς παραπέµπουν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ µᾶς ἀναπαύουν.

Τὸ Πνεῦµα τὸ Ἅγιον ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσµὸν τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ. Παραµένοντες εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ αἰσθανόµενοι ἐλλιπεῖς καὶ ἀσθενεῖς δεχόµεθα τὴν θεραπείαν καὶ τὴν ὑγείαν.

Ἐὰν ὡς ἄνθρωποι παρεκκλίνωµεν, ἡ χάρις τοῦ Πνεύµατος µᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὸν ὀρθὸν δρόµον. Δι᾿ αὐτὸ κάθε φόβος εἶναι περιττός, ὡς φανέρωσις ὀλιγοπιστίας, ἐφ' ὅσον εὑρισκώµεθα ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Ἄλλωστε καὶ οἱ τέσσαρες Πατριάρχαι τῆς Ἀνατολῆς διὰ τῆς ἱστορικῆς των ἐγκυκλίου (1848) µᾶς καθησυχάζουν ὁµολογοῦντες ὅτι "παρ' ὑµῖν οὔτε Πατριάρχαι, οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησαν ποτὲ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶµα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευµα αὐτοῦ αἰωνίως ἀµετάβλητον καὶ ὁµοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ". Δὲν δικαιολογοῦνται ἄρα ταραχαὶ καὶ ἀπογνώσεις, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν εἰς σχίσµατα.

Ἀνήκοµεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, Σῶµα Χριστοῦ. Αὐτὸ τὸ Σῶµα ἔχει τοιαύτην ὑγείαν, ὥστε πάντοτε προσλαµβάνει καὶ ἀφοµοιώνει τὰ στοιχεῖα ποὺ αὐτὸ ἀποδέχεται. Ὅπως ἀποβάλλει ὅσα αὐτὸ θεωρεῖ ξένα.

Ἔχοµεν ἐµπιστοσύνην εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ὄχι εἰς ἀτοµικάς καὶ ἑώλους δοξασίας, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν ἐκτὸς Ἐκκλησίας καὶ δηµιουργοῦν τὰς κολάσεις τῶν αἱρέσεων.

* * *

Δι᾿ ὅλων αὐτῶν δὲν θέλοµεν νὰ προτείνωµεν ἐφησυχασµὸν ἀδιαφορίας, ἀλλὰ νὰ ὑπογραµµίσωµεν τὴν σηµασίαν τῆς ἐγρηγόρσεως καὶ τῆς πίστεως. Θεωροῦµεν δὲ ἀχαριστίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ἔλλειψιν ἀγάπης πρὸς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς — τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς µακρὰν — ἐὰν δὲν τονίζωµεν µετὰ πάσης παρρησίας καὶ σαφηνείας τὸν πλοῦτον τῆς Χάριτος ποὺ ἀπολαµβάνοµεν ζῶντες ἐντὸς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἰδικόν µας κατόρθωµα ἀλλὰ δωρεὰ τοῦ ἑνὸς Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡµῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος µὲ τρόπον µοναδικὸν καὶ ἀπόλυτον ὁµιλεῖ διὰ τὸν Ἑαυτόν Του:

Ἐγώ εἰµι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή. Χωρὶς ἐµοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.

Ἐγώ εἰµι ὁ ποιµὴν ὁ καλός, ὁ ὁποῖος θυσιάζει τὴν ψυχήν του ὑπὲρ τῶν προβάτων.
Ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐµοῦ κλέπται εἰσὶ καὶ λησταί, ἀλλ' οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα. Δὲν θὰ τοὺς ἀκολουθήσουν, διότι δὲν γνωρίζουν τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν.

Ἐκπλήσσονται οἱ ἀκούοντες καὶ ὁµολογοῦν· "οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος" (Ἰω. 7, 46).

Αὐτὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς ἄνθρωπος ἀλλὰ Θεάνθρωπος.

Αὐτὸς εἶναι ὁ µόνος Ἅγιος, µόνος Κύριος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. "Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία" (Πράξ. 4, 12).

Αὐτὸς δὲν ἔρχεται νὰ κρίνη, ἀλλὰ νὰ σώση τὸν κόσµον. Σταυροῦται διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν σταυρωτῶν του.

Οὗτος τὰς ἁµαρτίας ἡµῶν φέρει καὶ περὶ ἡµῶν ὀδυνᾶται. Τὰ πάντα προσίεται, ἵνα σώση τὸν ἄνθρωπον. Τὰ πάντα ὑποµένει διὰ νὰ σώση τοὺς πάντας.

Ἦλθε· τὸν εἴδαµε, τὸν ἀκούσαµε καὶ αἱ χεῖρες ἡµῶν ἐψηλάφησαν.

Ἔπαθε, ἀνέστη καὶ ἀνελήφθη. Ἔστειλε τὸ Πνεῦµα τὸ Ἅγιον τὴν ἡµέρα τῆς Πεντηκοστῆς καὶ πάντες ἤρξαντο φθέγγεσθαι ξένοις ρήµασι, ξένοις δόγµασι, ξένοις διδάγµασι τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Συγκροτεῖται ἡ Ἐκκλησία µὲ ὅλην τὴν ξένην καὶ θείαν εὐπρέπειαν. Καταργεῖται ἡ φυλακὴ τοῦ χρόνου καὶ εἰσερχόµεθα εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἐσχάτων.

Εἰς κάθε Θείαν Λειτουργίαν λάµπει ἡ χάρις τῆς Πεντηκοστῆς καὶ ὁ Θεάνθρωπος Κύριος εἶναι ὁ προσφέρων καὶ προσφερόµενος καὶ προσδεχόµενος καὶ διαδιδόµενος διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ σύµπαντος κόσµου.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ φανέρωσις τῆς ἀφάτου ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον. Αὐτὸ µᾶς σώζει καὶ µᾶς χρεώνει ἀναποφεύκτως διὰ τὴν µαρτυρίαν αὐτῆς τῆς ἀγάπης.

* * *

Ἀντιθέτως οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν (ὡς θρησκευτικοὶ ἢ ὡς κοσµικοὶ ἄρχοντες) κατακυριεύουσι καὶ κατεξουσιάζουσι τῶν ἀνθρώπων. Ὡς ψευδεῖς ποιµένες δὲν θυσιάζουν τὴν ψυχήν των ὑπὲρ τῶν προβάτων, ἀλλὰ τὰ πρόβατα διὰ τὴν θεωρίαν των. Καταδικάζουν καὶ ἐξοντώνουν τοὺς ἄλλους ὡς αἰτίους τοῦ κακοῦ, διὰ νὰ διορθώσουν τὸν κόσµον.
-Ἄλλοι κατακαίουν τοὺς θεωρουµένους ὡς αἱρετικοὺς καὶ ἀπίστους.
-Ἄλλοι τοὺς ἀνθρώπους τῆς κατωτέρας καταγωγῆς καὶ φυλῆς.
-Τρίτοι τοὺς ἐχθροὺς τοῦ λαοῦ. . .
Ὅλοι βασιλεύουν, ἀλλ' οὐκ αἰωνίζουν. Βασανίζουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ παρέρχονται, ἀλλὰ ἐµφανίζονται µὲ ὑποτροπιάζουσαν τὴν ἰδίαν ἀσθένειαν.

Διὰ τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος δηµιουργεῖται ἡ Ἐκκλησία. Καὶ ἐγκαινιάζεται "ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ µετὰ τῶν ἀνθρώπων" (Ἀπ. 21, 3), τὸ µικρὸν ποίµνιον µὲ τὴν θεϊκὴν ἀποστολήν.

Δὲν ὑπάρχει µὲ ἄλλον τρόπον ἡ Τριαδικὴ θεότης καὶ µὲ ἄλλον ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἑνότης. "Καθὼς σὺ πάτερ ἐν ἐµοί, κᾀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡµῖν ἓν ὦσιν" (Ἰω. 17, 21).

Πάντα ἐνεργεῖ τὸ Πνεῦµα τὸ Ἅγιον. Οἱ σεπτοὶ Πατέρες τῷ Θείῳ Πνεύµατι συνδιασκεψάµενοι θεογράφως διεχάραξαν τὸ δόγµα τῆς θεότητος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος, καθὼς καὶ τὴν θεοτοκίαν τῆς Ἀειπαρθένου Μητρὸς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Ὅλη ἡ ζῶσα οἰκοδοµὴ τῆς Ἐκκλησίας ἑδράζεται εἰς τὸ θεµέλιον τῆς πίστεως. Κάθε ἀλλοίωσις εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ δόγµατος προκαλεῖ ρωγµὰς καὶ ἀλλοιώσεις εἰς τὸν χῶρον τῆς ζωῆς.

* * *

Μὲ τὴν ἀποµάκρυνσιν τῆς Ρώµης ἀπὸ τὴν µίαν καὶ ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἀκολουθοῦν αἱ γνωσταὶ ἀλλοιώσεις εἰς τὸν δυτικὸν κόσµον:
Ἡ Ἐκκλησία νοεῖται καὶ διοργανώνεται ὡς κράτος. Ἡ θεολογία καλλιεργεῖται ὡς σχολαστικὴ φιλοσοφία καὶ ἡ πνευµατικὴ ζωὴ ὡς ἠθικὴ ἄσκησις ἐντὸς τοῦ προσκαίρου κόσµου διὰ τῆς κτιστῆς χάριτος.
Προκαλεῖται ὁ χωρισµὸς θεολογίας καὶ ζωῆς, ἱερωσύνης καὶ γάµου. Ἀκολουθεῖ ὅλη ἡ σειρὰ τῶν γνωστῶν ἐπιπτώσεων. . .

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία παραµένει πάντοτε ἐντὸς τοῦ πληρώµατος τῆς λειτουργικῆς χάριτος. Ἐδῶ δὲν θεωρεῖται ἡ θεολογία φιλοσοφικὴ ἀπασχόλησις· οὔτε πλησιάζεις διανοητικῶς τὸ µυστήριον τῆς ζωῆς, ἀλλὰ βαπτίζεσαι ὁλόκληρος εἰς τὰ νάµατα τῆς χάριτος.

Ὅταν ἐπιµένης προσευχόµενος, ὅπως ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαµᾶς: "φώτισόν µου τὸ σκότος", δέχεσαι τὸν θεῖον φωτισµὸν ὡς ἀνάπαυσιν πνευµατικὴν καὶ ἀντιλαµβάνεσαι τὸ σχόλιον τοῦ ἰδίου Ἁγίου: Εἶναι ἄλλο τὸ φῶς διὰ τὰ αἰσθητὰ καὶ ἄλλο διὰ τὸν νοῦν τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ὅµως πνευµατικῆς εὐµοιρήσωσιν χάριτος, ὅταν γίνουν οἱ ἄνθρωποι κοινωνοὶ τῆς θείας χάριτος, τότε διὰ τῶν αἰσθήσεων καὶ τοῦ νοῦ βλέπουν τὰ ὑπὲρ πᾶσαν αἴσθησιν καὶ νοῦν µυστήρια· ὅπως ὁ Θεὸς γνωρίζει καὶ οἱ τὰ τοιαῦτα πάσχοντες.

Ζῶντες ἐν Ἁγίῳ Ὄρει πολιτευόµεθα "κατὰ τὰς τῶν Ἁγίων θεοπνεύστους θεολογίας καὶ τὸ τῆς Ἐκκλησίας εὐσεβὲς φρόνηµα"· ὄχι κατὰ τὰς ἀκαδηµαϊκὰς θεολογίας τῶν διανοουµένων καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῆς κάθε ἐποχῆς. Ἡ κοινωνίατῶν Ἁγίων περιβάλλει τοὺς πιστούς καὶ τὸ εὐσεβὲς φρόνηµα τῆς Ἐκκλησίας τοὺς κατευθύνει.

Εἴµεθα ἠλεηµένοι ὡς τέκνα τῆς σταυρουµένης καὶ διὰ τοῦτο δεδοξασµένης Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐξ αὐτῆς ἐδέχθηµεν ὅλα τὰ ἀγαθά. Τὴν ἀντικρύζοµεν διαρκῶς αἱµάσσουσαν µὲ τὸ πλῆθος τῶν Μαρτύρων καὶ τῶν Ὁσίων της. Παραµένοµεν εὐγνώµονες καὶ ἄγρυπνοι κρατοῦντες τὰς παραδόσεις. Ἀπολαµβάνοµεν τὴν χάριν τῆς ἐλευθερίας τοῦ Πνεύµατος καὶ τὴν ἐν Χριστῷ ἀδελφοσύνην ἐντὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἐὰν ἡ Χριστιανικὴ Αὐτοκρατορία παρῆλθεν ὡς ἱστορικὸν γεγονός, παραµένει ἐσαεὶ ἡ αὐτοκρατορία τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐκπίπτει. Εὑρισκόµεθα εἰς αὐτὸν τὸν Παράδεισον. Ὁµολογοῦµεν τὴν χάριν, κηρύττοµεν τὸν ἔλεον, οὐ κρύπτοµεν τὴν εὐεργεσίαν.

Ὅπως ὁ Κύριος εἶναι Μοναδικός, ὁµοίως οἱ µαθηταί Του ἔχουν τὴν µοναδικὴν ἀποστολὴν νὰ ἐξαγγείλουν τὸ χαρµόσυνον µήνυµα ὅτι "ὁ θάνατος τεθανάτωται". Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι σχετικὰ καὶ ἀσήµαντα διὰ τὸν ἄνθρωπον.

Αὐτοὶ ποὺ ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας ψάλλουν, διότι τὸ ζοῦν: "Θανάτου ἑορτάζοµεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχὴν καὶ σκιρτῶντες ὑµνοῦµεν τὸν αἴτιον", δὲν ἀντιπροσωπεύουν µίαν θρησκευτικὴν ἄποψιν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ προτρέπωνται νὰ ἀποφεύγουν τὸν προσηλυτισµόν, διότι θυσιάζουν τὴν ζωήν των διὰ νὰ ἀναγγείλουν εἰς τὸν κόσµον ὅτι "ἑάλω ὁ θάνατος θανάτῳ".

Τὸ πολύτιµον ποὺ ἔχει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία – καὶ τὴν τρέφει – εἶναι ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως. Καὶ δὲν ἔχει ἄλλον τρόπον νὰ προσφέρη τὴν ἀγάπην Της ἐκτὸς ἀπὸ τὴν πασχάλιον πρόσκλησιν: "Δεῦτε πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συµποσίου τῆς πίστεως".

"Εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγµα ἡµῶν, κενὴ καὶ ἡ πίστις". Θὰ ἔπρεπε τότε νὰ ἐξέλθωµεν εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ εἰς τὰς ρύµας συνεργαζόµενοι µετὰ τῶν ἄλλων καταδίκων εἰς τὴν χώραν τῆς σκιᾶς τοῦ θανάτου ἐπιζητοῦντες βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς συµφορᾶς.

Ἀλλὰ ἄπαγε τῆς βλασφηµίας! "Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός". Καὶ ὅλοι ἀναµένουν βοήθειαν ἐκ τῶν τῆς Ἀναστάσεως τὴν πεῖραν εἰληφότων. Δὲν εἴµεθα µόνοι. Ὁ Ἀναστὰς Κύριος ἀψευδῶς µεθ' ἡµῶν ἐπηγγείλατο ἔσεσθαι µέχρι τερµάτων αἰῶνος.

Αὐτὴν τὴν χαρὰν τῆς µεθ' ἡµῶν παρουσίας τοῦ καταργήσαντος τὸν θάνατον προσφέρει ἡ Ἐκκλησία µὲ τὴν ἀτελεύτητον σειρὰν τῶν ἁγίων, µαρτύρων καὶ ὁσίων της. Καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος µὲ τὴν λειτουργικήν του ζωὴν καὶ παρουσίαν παραµένει πάντοτε µία µαρτυρία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ἐλπίδος δι' ὅλον τὸν κόσµον.

Τῷ δὲ ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντι Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡµῶν δόξα καὶ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀµήν.

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ Ἐκτάκτῳ Διπλῇ Ἱερᾷ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάµενοι τῶν Κ´ Ἱερῶν καὶ Εὐαγῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω



Κατεβάστε το αρχείο της Ανακοίνωσης

2 Ιουλίου 2017

Η επιφανειακή κρίση!

Ο εγωισμός, η ταραχή και η πολύπλοκη σκέψη στην ζωή του ανθρώπου τον έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδα! Η έλλειψη αγάπης δεν αφήνει τον άνθρωπο να κάνει την υπέρβαση σε σχέση με τον συνάνθρωπο. Η επιφανειακή κρίση χαρακτηρίζει και διαμορφώνει την διαπροσωπική σχέση μεταξύ των ανθρώπων.
Επιφανειακή κρίση είναι η άποψη που σχηματίζουμε για κάθε τι μόνο με αυτό που βλέπουμε. Πόσο απέχουμε όμως από την αλήθεια, γιατί αυτό που δεν βλέπουμε είναι και υπαρκτό και μεγαλύτερο από αυτό που βλέπουμε!

29 Ιουνίου 2017

Αγάπη είναι...


Αγάπη είναι να εμπιστεύεσαι!Αγάπη είναι να συγχωρείς το λάθος και όχι να περιμένεις να γίνει λάθος!Αγάπη είναι να υπομένεις τον χαρακτήρα του άλλου!Αγάπη είναι να προσπαθείς!Αγάπη είναι να ακούς!Αγάπη είναι να σκεπάζεις!Αγάπη είναι να αγκαλιάζεις!Αγάπη είναι να σηκώνεις!Αγάπη είναι να κατανοείς!Αγάπη είναι να παρηγορείς!Αγάπη είναι να υποχωρείς!Αγάπη είναι να θυσιάζεσαι!Αγάπη είναι να δίνεις χωρίς αντάλλαγμα!Αγάπη είναι να χαίρεσαι με την χαρά του άλλου!Αγάπη είναι να σιωπάς!Αγάπη είναι να προσεύχεσαι!Αγάπη είναι να πιστεύεις!Αγάπη είναι να αγαπάς!Αγάπη είναι ο Θεός!
+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

18 Ιουνίου 2017

Η επικοινωνία με τον Θεό, το πολύτιμο αγαθό μας!

Η σημερινή κοινωνία, στην οποία ζούμε, χαρακτηρίζεται από την έλλειψη επικοινωνίας των ανθρώπων που την αποτελούν. Η επικοινωνία έχει στόχο την συναναστροφή των ανθρώπων μεταξύ τους, την ανταλλαγή απόψεων, την επίτευξη κοινών στόχων, την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων. Κύριο χαρακτηριστικό της επικοινωνίας είναι η εμπιστοσύνη, η έλλειψη τής οποίας καταργεί αυτόματα την επικοινωνία.

8 Ιουνίου 2017

Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας

Ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους αρχιμ. Βαρθολομαίος, επίσημος προσκεκλημένος της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, κήρυξε την λήξη της Σχολής Γονέων του Προσκυνήματος του Αγίου Ρηγίνου και εκφώνησε ομιλία με θέμα «Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας».

Λειβαδειά, 31/5/2017
Ιερός Ναός Αγίου Ρηγίνου

Ακούστε την ομιλία:


Δείτε φωτογραφίες:
2017, Μάιος 31, Ομιλία στη Λεβαδειά

Διαβάστε το κείμενο της ομιλίας:

3 Ιουνίου 2017

Πεντηκοστήν εορτάζομεν!

Η νέα ζωή που επαγγέλλεται με την ενανθρώπησή Του ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας Ιησούς Χριστός, η απηλλαγμένη από τα πάθη και τον θάνατο, είναι η αληθινή ζωή, για την οποία έχει πλάσει τον άνθρωπο. Είναι η παραδεισένια ζωή, η πλημμυρισμένη από αγάπη και χαρά. Την πρόγευση αυτής, της παραδεισένιας ζωής, βιώνει κανείς μέσα στον χώρο της Εκκλησίας!
Μέσα στην Εκκλησία συντελείται η αναδημιουργία του ανθρώπου μέσα από κάθε φάση της ζωής του. Η παρηγοριά και η ξεκούραση από την δύσκολη πραγματικότητα, η προσπάθεια υπέρβασης τού «εγώ» μέσω της αγάπης, η χαρά και η ευφορία που δημιουργεί στους πιστούς ο Εκκλησιαστικός κύκλος με την μία εορτή να διαδέχεται την άλλη, είναι καταστάσεις που προσφέρει με πολλή στοργή και αγάπη, σαν μάνα, η Εκκλησία στα παιδιά της.

1 Ιουνίου 2017

Η αγάπη του Θεού!

Αν προσπαθήσει να ερμηνεύσει κάποιος την αγάπη, μπορεί να δώσει πολλές ερμηνείες, που θα προσεγγίζουν μεν, αλλά δεν θα φθάνουν ακριβώς στην ουσία της. Για να καταφέρει να ερμηνεύσει ακριβώς κάποιος την αγάπη θα πρέπει να εστιάσει και να καταλάβει την ουσία του Θεού γιατί «ο Θεός αγάπη εστί»!
Ο Θεός όμως δεν έχει αποκαλύψει την ουσία Του στον άνθρωπο, όχι γιατί κρύβεται, αλλά γιατί δεν μπορεί ο ανθρώπινος νους να την καταλάβει και θα κινδυνεύει να πέσει στην «ακαταληψία», οδηγούμενος μετά στην απιστία!

28 Μαΐου 2017

Μη ταρασσέσθω υμών η καρδία!

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα, το άγχος, την ταραχή. Ο συνδυασμός των τριών αυτών καταστάσεων δικαιολογεί το ευέξαπτο τού ανθρώπου. Δεν αντέχει να ακούσει κανείς μία παρατήρηση, ούτε και συμβουλή. Η απάντηση θα διακατέχεται από οργή και θυμό! «Ποιος είσαι εσύ που θα μου κάνεις παρατήρηση;» θα απαντήσει ο εγωισμός μας!
Ποιος να είναι άραγε; Μα ποιος άλλος από τον πατέρα, την μητέρα, τον αδελφό ή την αδελφή, τον φίλο ή τον συνεργάτη, έναν συνάνθρωπο!

25 Μαΐου 2017

Πανήγυρις της Αναλήψεως, 2017

Με τη χάρη του Θεού τελέστηκε πανηγυρικός εσπερινός χοροστατούντος του σεβ. μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου. Την κυριώνυμο ημέρα (25/12-5-2017), κατόπιν πανηγυρικού όρθρου βαθέος, εορτάστηκε με αρχιερατική και πανηγυρική θεία λειτουργία η Ανάληψη του Κυρίου, που είναι η κυριώνυμος εορτή της Ιεράς Μονής του Εσφιγμένου, στην οποία και τιμάται το καθολικό της.

Παρέστη πλήθος Αγιορειτών πατέρων από διάφορες Μονές και ευλαβών προσκυνητών. Άγια λείψανα που κατέχει η μονή Εσφιγμένου εκτέθηκαν προς προσκύνηση και αγιασμό των πιστών κατά την τέλεση του καθιερωμένου αγιασμού. Ακολούθησε εόρτιος τράπεζα. Ο αναληφθείς Κύριος ας είναι βοηθός σε όλον τον κόσμο!

Δείτε φωτογραφίες 2017, Μάιος 25 Ανάληψη

24 Μαΐου 2017

Η Ανάληψη του Χριστού


Την έξοδο των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο ακολούθησε και η διακοπή της επικοινωνίας που είχαν με τον Θεό. Η έλλειψη επικοινωνίας με τον Θεό δημιούργησε την απομόνωση, τον πνευματικό θάνατο, ώστε η επιστροφή και η αποκατάσταση να θεωρείται αδύνατη.
Η αγάπη του Θεού, όμως, είναι τέτοια που δεν περίμενε τον άνθρωπο να αποκαταστήσει αυτήν την επικοινωνία. Ήρθε ο Χριστός στην γη, κηρύσσοντας την αγάπη με λόγο και με πράξη, φθάνοντας μέχρι την έσχατη απόδειξη της αγάπης Του, την Σταυρική θυσία!

21 Μαΐου 2017

Δεν αντέχω άλλο! Αλήθεια ή ψέμα;

-Προβλήματα από παντού, το ένα διαδέχεται το άλλο. -Η κατάσταση είναι ανυπόφορη! -Δεν με καταλαβαίνει κανείς! -Κάθε προσπάθεια που κάνω πέφτει στο κενό! -Παντού αδιέξοδα! -Φως δεν φαίνεται στον ορίζοντα! -Το πρόβλημά μου όχι μόνο δεν λύνεται, αλλά διογκώνεται και αυξάνει! -Η κατάσταση είναι απελπιστική! -Μαύρα σύννεφα έχουν καλύψει την ζωή μου και δεν μ' αφήνουν να χαρώ ποτέ! -Πόσο υπομονή να κάνω; -Δεν αντέχω άλλο!
... Αυτές είναι εκφράσεις που χρησιμοποιούμε όλοι στην καθημερινότητά μας, φανερώνοντας τις αντικειμενικές δυσκολίες που περνάμε, αλλά και τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουμε.
Κανείς δεν αντιλέγει ότι υπάρχουν δυσκολίες και ότι η εποχή μας είναι πολύ δύσκολη. Όμως, η δυσκολία έχει αυξηθεί, γιατί βρεθήκαμε απροετοίμαστοι να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις.
Οφείλουμε όλοι κάποια στιγμή να παραδεχθούμε την αλήθεια, χωρίς να κρύβουμε τα μάτια μας σαν παιδάκια, πιστεύοντας ότι δεν μας βλέπουν: -Μεγαλώνουμε πιστεύοντας ότι ποτέ δεν κάνουμε λάθος, αλλά ότι πάντα κάνει λάθος ο άλλος. -Μεγαλώνουμε με ατομισμό, χωρίς να νιώθουμε ότι είμαστε μέρος του συνόλου. -Μεγαλώνουμε αποφεύγοντας τον κόπο και δειλιάζοντας μπροστά στον πόνο. -Μεγαλώνουμε χωρίς να μαθαίνουμε τι σημαίνει αγάπη και τι θυσία, αξίες που μένουν άγνωστες στην ζωή μας.
Η πραγματικότητα είναι πως μεγαλώνουμε με λάθος τρόπο, με έναν ψεύτικο τρόπο. Φτιάχνουμε, επομένως, την ζωή μας και τον κόσμο μας με έναν λαθεμένο τρόπο, δίχως εμπειρίες, με όλα να περιστρέφονται γύρω από τον εγωισμό μας, τελείως αποξενωμένοι από τον πλησίον.
Μονίμως διαμαρτύρομαι, χωρίς να κάνω υπομονή, μονίμως λέω «πόση ακόμη υπομονή να κάνω;». Η μόνιμη διαμαρτυρία μετατρέπεται σε γκρίνια, πράγμα που συντηρεί το πρόβλημά μου, έτσι δεν μπορώ να δώσω λύση!
Αν δεν πονέσω, αν δεν κοπιάσω, αν δεν κάνω λάθος, πώς θα μπορέσω να μάθω τι είναι ο πόνος, ο κόπος και το λάθος;! Τα βιβλία ερμηνεύουν απλά και «στεγνά» αυτά τα πράγματα, ενώ η αληθινή ζωή μάς τα διδάσκει βιωματικά, μας χαρίζει εμπειρία. Η εμπειρία δεν διδάσκεται, μόνο αποκτιέται, ενώ καθένας μας διδάσκει με την εμπειρία του!
Χωρίς εμπειρίες πώς μπορεί ο σημερινός άνθρωπος να αντέξει τα καθημερινά του προβλήματα; Η εμπειρία της δυσκολίας σημαίνει ότι ήρθε μια δυσκολία και την ξεπεράσαμε, δηλαδή η ίδια η εμπειρία σηματοδοτεί και το τέλος της δυσκολίας ή του προβλήματος. Επομένως, η εμπειρία πρέπει να μας γεμίζει με υπομονή και να διώχνει την απελπισία, αφού γνωρίζουμε από την εμπειρία μας ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει και τέλος στην δυσκολία μας.
Όταν μπορώ να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να νιώσω ότι είμαι μέρος του συνόλου, τότε η εμπειρία που έχω αποκτήσει θα με βοηθήσει να συμπαρασταθώ και στην δυσκολία του αδελφού μου, αλλά και θα αφήσω και τον αδελφό μου να συμπαρασταθεί στην δική μου δυσκολία.
Όταν πονέσω μπορώ να νιώσω τον πόνο του άλλου. Όταν μοιράζομαι τον πόνο, αυτός μειώνεται! Αντιθέτως, όταν μοιράζομαι την χαρά, αυτή αυξάνεται!
Η λύση στα προβλήματά μου, συνεπώς, είναι να καταφέρω να μετατρέψω το «εγώ» σε «εμείς»! Αν νικήσω τον εγωισμό μου, ο οποίος με εγκλωβίζει σε αδιέξοδα και με αποξενώνει από τους αδελφούς μου, τότε δεν θα ξαναπώ «δεν αντέχω άλλο»! Έτσι δημιουργείται κοινωνία αγάπης, που αλληλοσυμπληρώνει τα κενά και αλληλοδιορθώνει τα λάθη των μελών της, γιατί σκοπός της ζωής μας είναι να προχωρούμε όλοι μαζί, «αλλήλων τα βάρη βαστάζοντες»!
Η υπόσχεση του Χριστού κατά την Ανάληψή Του «θα είμαι μαζί σας» μαρτυρεί την ενότητα και την αγάπη όλων των ανθρώπων στην κοινή πορεία τους μαζί Του! Πόση ασφάλεια μπορεί να νιώθει κανείς και πόση δύναμη αποκτά όταν ξέρει ότι στην πορεία της ζωής του δεν είναι μόνος του, και πόση βεβαιότητα νιώθει, όταν γνωρίζει από το αδιάψευστο στόμα του Χριστού, που λέει «όπου είναι δύο ή τρεις μαζεμένοι στο δικό μου όνομα εκεί θα είμαι κι Εγώ»!
+Αρχιμ. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους