Χριστός Γεννάται!

Αυτές τις άγιες ημέρες ζούμε το μεγάλο και σωτήριο γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού. Η Εκκλησία μας το εορτάζει με λαμπρότητα, όχι απλώς για να θυμηθούμε κάτι που συνέβη πριν από δύο χιλιάδες χρόνια στη Βηθλεέμ, αλλά για να βιώσουμε και σήμερα την άπειρη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο. Ο Δημιουργός σκύβει πάνω στο δημιούργημά Του, όχι για να το κρίνει, αλλά για να το σώσει.

Η ταπεινή φάτνη της Βηθλεέμ μάς υπενθυμίζει ότι η αληθινή δόξα δεν βρίσκεται στα πλούτη και στις τιμές του κόσμου, αλλά στην ταπείνωση και την απλότητα. Ο Χριστός γεννιέται φτωχός και αθόρυβος, για να μας διδάξει πού βρίσκεται η αληθινή χαρά, την οποία συχνά αναζητούμε σε πρόσκαιρα και φθαρτά πράγματα.

Τα Χριστούγεννα είναι εορτή ελπίδας. Μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας και της απογοήτευσης λάμπει το φως της παρουσίας του Χριστού. Ένα φως που ζητά να φωτίζει τις καρδιές μας, αν του ανοίξουμε την πόρτα. Μας καλεί να γκρεμίσουμε τα τείχη της εγωπάθειας και της αδιαφορίας και να στραφούμε με αγάπη στον συνάνθρωπό μας. Να συγχωρούμε, να αγαπούμε, να ειρηνεύουμε, να χαιρόμαστε. Γιατί μόνο μέσα από τη σχέση και την επικοινωνία με τον πλησίον βρίσκει ο άνθρωπος το αληθινό νόημα της ζωής του.

Το φως των Χριστουγέννων μέσα μου

Έρχονται Χριστούγεννα.

Μου αρέσουν τα φώτα, τα γεμάτα τραπέζια, οι χαμογελαστοί άνθρωποι γύρω μου, τα δώρα. Μου αρέσει η γιορτή, η επικοινωνία, η χαρά, οι στολισμένοι δρόμοι, τα φωτεινά σπίτια.

Έρχονται Χριστούγεννα.

Και μαζί τους έρχεται μια πρόσκληση.

Ο Δεσπότης Χριστός ξαναγεννιέται για όλους.

Ταπεινά, σε μια φάτνη. Επιμένει να έρχεται. Με προσκαλεί.

Έρχονται Χριστούγεννα.

Κι όμως, κάθε χρόνο αναλογίζομαι τη στιγμή που σβήνουν τα φώτα και μαζεύεται το τραπέζι· κάτι μέσα μου χάνεται. Συχνά μένω στην επιφανειακή χαρά και, όταν περάσουν οι γιορτές, με βρίσκει μια σιωπηλή λύπη. Γιατί; Τι είναι αυτό που με κάνει, σαν υπνωτισμένος, απλώς να ακολουθώ;

Έρχονται Χριστούγεννα.

Γιατί πρέπει να χαρώ; Τι είναι αυτό που με κάνει να μπαίνω σε αυτό το εορταστικό κλίμα; Γιατί χαίρομαι μόνο αυτή την περίοδο και δεν προσπαθώ να είμαι μονίμως χαρούμενος; Αυτές οι σκέψεις με βασανίζουν συνεχώς.