Από τη Σιγή του Σταυρού στο Φως της Ανάστασης

 

Σιγή επικράτησε στη γη. Όλοι έμειναν άφωνοι μπροστά στον Εσταυρωμένο. Ακατανόητο το γεγονός ότι ο Θεός πάσχει για το δημιούργημά Του! Ο τάφος δέχθηκε και σφράγισε μέσα του το άχραντο Σώμα του Ιησού. Όμως, όπως είχε πει στους μαθητές Του, τριήμερος θα αναστηθεί. Παρ’ όλα αυτά, ο πόνος του Σταυρού και του θανάτου κυριάρχησε.

Σιγή ανέκφραστη, λύπη αναμεμιγμένη με πόνο.

Άραγε χάθηκαν όλα;

Ξαφνικά συμβαίνει κάτι που σπάζει τη σιγή… η γη σείεται και η ανθρωπότητα μένει εκστατική.

ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ!

Το γεγονός του Σταυρού ήταν ακατανόητο και προκάλεσε λύπη . Η Ανάσταση του Χριστού, ασύλληπτη, έφερε όμως τη χαρά.

Είναι αλήθεια! ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ!

Η σιγή έγινε χαρά.

Το σκοτάδι νικήθηκε.

Ο τάφος είναι κενός και η ζωή θριάμβευσε.

Η Ανάσταση του Χριστού έφερε φως, ελπίδα και χαρά στον κόσμο.

Ο θάνατος δεν είναι πια φόβος, αλλά πέρασμα προς την αιώνια ζωή.

Καμιά σκιά δεν μένει πια στη ζωή μας· όλα φωτίζονται από την Αναστημένη Αγάπη.

Ας πλημμυρίσει η χαρά της Αναστάσεως τις καρδιές μας, ώστε κάθε στιγμή της ζωής μας να ζούμε Ανάσταση, να είμαστε φωτεινοί και να έχουμε ελπίδα.

Χριστός Ανέστη!

Η μόνη αλήθεια!

αρχ, Βαρθολομαίος

Ηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου

Η συγκατάθεση της Παναγίας και η σωτηρία του ανθρώπου

​«Άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το Χαίρε...»

​Αυτή ήταν η στιγμή που άλλαξε την Ιστορία της ανθρωπότητας. Η Παναγία, η ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, κίνησε τον Ουρανό. Έστειλε ο Θεός τον Αρχάγγελο Γαβριήλ να Της μεταφέρει το μήνυμα της σωτηρίας, αποκαλύπτοντας το προαιώνιο σχέδιό Του για το ανθρώπινο γένος.

​Ο Δημιουργός σεβάστηκε απόλυτα το αυτεξούσιο με το οποίο προίκισε τον άνθρωπο. Ήθελε να τον επαναφέρει στην πρώτη του κατάσταση, όπως πλάστηκε εξ αρχής, αλλά έπρεπε και ο ίδιος ο άνθρωπος να το θέλει. Έτσι, ο Αρχάγγελος δεν μετέφερε μόνο το μήνυμα του Θεού, αλλά περίμενε να μεταφέρει πίσω και τη συγκατάθεση της Κυρίας Θεοτόκου.

​Όλη η Κτίση περίμενε με δέος την απάντησή Της. Ακόμη και ο ίδιος ο Πλάστης περίμενε την απόκριση του Κτίσματος.

​Η Ταπεινή Κόρη έσκυψε το κεφάλι, αποδεχόμενη την κλήση του Θεού να γίνει η «Γέφυρα» μεταξύ ουρανού και γης. Αυτή που αξιώθηκε να φέρει στα σπλάχνα Της τον Αχώρητο Θεό.

​«Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»

​Με αυτή την υπακοή, η Παναγία έγινε η Μητέρα της Ζωής και η απαρχή της δικής μας ελευθερίας. Το «Χαίρε» του Αγγέλου σήμανε το τέλος της πνευματικής σκλαβιάς και την αυγή της σωτηρίας.

​Αυτός ο Ευαγγελισμός της πίστεώς μας, έγινε για το Γένος μας και Ευαγγελισμός της ελευθερίας.

Σήμερα, η διπλή αυτή γιορτή μας θυμίζει πως η αληθινή ελευθερία ξεκινά από την καρδιά που εμπιστεύεται τον Θεό.

​Είθε η Υπερμάχος Στρατηγός να μας κρατά υπό την προστασία Της. Ας ηχήσει στις καρδιές μας το μήνυμα της ουράνιας χαράς και της ελπίδας.

Χρόνια πολλά και ευλογημένα! 

αρχ. Βαρθολομαίος 

Ηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου