Ανοχή

- Γιατί δεν μπορούν να επικοινωνήσουν σήμερα οι άνθρωποι μεταξύ τους;

Έχει χαθεί η επικοινωνία γιατί δεν υπάρχει ανοχή.

- Τι σημαίνει ανοχή;

Ένα από τα χαρακτηριστικά της αγάπης είναι η ανοχή. Ανέχομαι τον πλησίον, καταλαβαίνω το λάθος του, έχω διάθεση να τον βοηθήσω, να τον ακούσω, να τον καλύψω.
Η ανοχή έχει εκλείψει σήμερα. Δεν ανέχεται κανείς κανέναν. Οι σύζυγοι μεταξύ τους, οι γονείς τα παιδιά, οι φίλοι, στην δουλειά και οπουδήποτε υπάρχει επικοινωνία ανθρώπων.

- Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί έχει κυριαρχήσει η μοναξιά. Δεν ανέχεται δίπλα του κανέναν ο άνθρωπος. Η αδιαφορία τον έχει παγώσει. Δεν ενδιαφέρεται αν υπάρχει ανάγκη να βοηθήσει, να συμπαρασταθεί. Φοβάται να εκδηλωθεί.

- Πως διορθώνεται η κατάσταση;

Πεντηκοστήν εορτάζομεν

Το Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, κατέβηκε στον κόσμο εκπληρώνοντας την υπόσχεση του Χριστού λίγο πριν την Ανάληψή Του στους ουρανούς.

Ήρθε το Πανάγιο Πνεύμα στον κόσμο για να μείνει και να φωτίζει τον κόσμο, απαλλάσσοντάς τον από την πνευματική ορφάνια.

Το Πανάγιο Πνεύμα συντροφεύει τον κόσμο, συγκροτεί τον θεσμό της εκκλησίας, μεταφέρει την σοφία του Θεού στους ανθρώπους.

Το Πανάγιο Πνεύμα έχει την δύναμη, όπως ακριβώς έγινε με τους αγίους Αποστόλους, που από φοβισμένους μαθητές τους μεταμόρφωσε σε μια στιγμή σε διάπυρους κήρυκες και διδασκάλους, να φωτίσει την ύπαρξή του, να αγιάσει τη ζωή του, να του προσφέρει την βεβαιότητα της Αναστάσεως και της σωτηρίας.

Το μυστήριο του θανάτου

Η έξοδος του ανθρώπου από τον παράδεισο έφερε στην ζωή του την αμαρτία και τα παράγωγά της, τον πόνο, την λύπη, την ταραχή. Χάθηκε η χαρά και η αμεριμνησία του παραδείσου. Ξένα προς την φύση του πλέον αυτά, έφεραν αναστάτωση, ταραχή και πανικό στην ζωή του. Δεν μπορεί να τα διαχειριστεί. Η αμαρτία γίνεται κυρίαρχος.

Για να μη μείνει όμως η αμαρτία αθάνατη, επέτρεψε ο Θεός και ήρθε ο θάνατος στην ζωή του ανθρώπου, «ἵνα μὴ τὸ κακὸν ἀθάνατον γένηται». Συνέπεια λοιπόν της αμαρτίας ο θάνατος, μετετράπη όμως, σε φιλανθρωπία από τον Θεό, αφού γίνεται πέρασμα διά του θανάτου στην αληθινή ζωή.

Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς γεύση θανάτου. Κάποιο συγγενικό πρόσωπο, κάποιο φιλικό ή απλώς γνώριμο, σίγουρα θα υπάρχει, το οποίο έφυγε από την ζωή. Αυτός ο φυσικός χωρισμός δημιουργεί την πικρή γεύση του θανάτου.

Πως μπορεί όμως ο άνθρωπος να διαχειριστεί τον θάνατο;
Πως μπορεί να παρηγορηθεί και να παρηγορήσει;

Ανάληψη

Σαράντα ημέρες πέρασαν από την Ανάσταση του Χριστού. Σαράντα ημέρες γεμάτες από αναστάσιμη χαρά και επικοινωνία με τον αναστημένο Ιησού. Σαράντα ημέρες πέρασαν και έφθασε η μεγάλη ημέρα της Αναλήψεως του Χριστού στους ουρανούς.

Δεν έγινε η Ανάληψη αμέσως, γιατί ήθελε να πιστοποιήσει με τις εμφανίσεις του το γεγονός της Ανάστασης. Ήθελε να βεβαιώσει τους μαθητές Του για την αλήθεια, για να είναι έτοιμοι για το μεγάλο έργο που θα έχουν μετά, την διάδοση της αλήθειας.

Έφτασε όμως η στιγμή η μεγάλη! Άνοιξαν διάπλατα οι θύρες του ουρανού να υποδεχθούν τον Βασιλέα της δόξης, ο Οποίος πήρε μαζί Του την ανθρώπινη σάρκα, για να την τοποθετήσει στην θέση, για την οποία την έπλασε.

Οι ουράνιες δυνάμεις έμειναν εκστατικές και θαύμαζαν βλέποντας ανθρώπινο σώμα να μεταφέρεται στους ουρανούς. Οι μαθητές γέμισαν με πίστη και βεβαιότητα προς τον Διδάσκαλό τους, βλέποντάς Τον να τους ευλογεί και να ανεβαίνει μέσα σε ουράνια δόξα στους ουρανούς.

Κυριακή του Τυφλού

«Ποιος άραγε φταίει, που γεννήθηκε αυτός ο άνθρωπος τυφλός;», ρώτησαν οι μαθητές τον Ιησού. Αυτός ή οι γονείς αυτού;

Κανείς δεν φταίει, απαντά ο Ιησούς, αλλά έγινε για να φανερωθεί η δόξα του Θεού, και έφτιαξε πηλό με το σάλιο Του και γέμισε τις κόγχες των ματιών του τυφλού. «Πήγαινε», του λέει, «να πλυθείς στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Αυτός αμέσως, αφού πλύθηκε είδε το φως του.

Φανερώθηκε η δόξα του Θεού με μια απλή κίνηση. Έφτιαξε πηλό με το σάλιο και γέμισε τις κενές κόγχες των ματιών.

Η εμπιστοσύνη στον πνευματικό

Ο διάβολος, στην προσπάθειά του να σε αποτρέψει από την προσπάθεια και τον αγώνα, χρησιμοποιεί τεχνάσματα, για να σε πείσει να παραιτηθείς. Σου σπέρνει διάφορους λογισμούς, σου ζαλίζει το μυαλό και την σκέψη, σου δυσκολεύει την ζωή.

Ένας λογισμός που σπέρνει συχνά, αλλά είναι πνευματικά θανάσιμος, αν υποκύψεις και τον δεχθείς, είναι εναντίον του πνευματικού σου. Προσπαθεί να σου μολύνει αυτήν την σχέση, με ύπουλο τρόπο, για να μείνεις απροστάτευτος και εύκολη λεία στις ορέξεις του.

Έρχεται συχνά ο λογισμός, για παράδειγμα, «κάνει λάθη ο πνευματικός»; Ένας λογισμός που με την πρώτη ματιά δείχνει αθώος, απλός και λογικός. Ο πνευματικός, σαν άνθρωπος, ασφαλώς και κάνει λάθη, είναι ανθρώπινο. Στην πνευματική καθοδήγηση, όμως, αυτές οι ερωτήσεις κρύβουν παγίδες, με τις οποίες αρχίζεις σιγά-σιγά και με ύπουλο τρόπο να λογοκρίνεις και να φθάνεις στην αμφισβήτηση του λόγου, που σου είπε ο πνευματικός, με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Άνθρωπον ουκ έχω

Ο παράλυτος του Ευαγγελίου παραδειγματίζει και μπορεί να διδάξει τον σύγχρονο άνθρωπο.

«Άνθρωπον ουκ έχω», φώναζε ο παράλυτος, δείχνοντας την μοναξιά του, αντιμετωπίζοντας υπομονετικά την ασθένειά του.

«Άνθρωπον ουκ έχω», φωνάζει και ο σημερινός άνθρωπος, φανερώνοντας την μοναξιά του και την αδυναμία του να θεραπευθεί.

«Άνθρωπον ουκ έχω», φώναζε ο παράλυτος, για να τον βοηθήσει κάποιος να σηκωθεί και να μπει μέσα στην κολυμβήθρα για να λάβει την θεραπεία του.

«Άνθρωπον ουκ έχω», φωνάζει ο σημερινός άνθρωπος, χωρίς να έχει διάθεση θεραπείας.

Υπομονή ο παράλυτος, απελπισία ο σημερινός άνθρωπος.

Ο πνευματικός στην ζωή μας

Μέσα στην πορεία της ζωής του ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με προβλήματα, μικρά ή μεγάλα. Η ανθρώπινη φύση του, η οποία μετά την πτώση έγινε από αθάνατη θνητή, ρέπει πολύ εύκολα προς την αμαρτία.

Αυτό έχει αποτέλεσμα να αυξάνει ο βαθμός δυσκολίας ως προς την διαβίωσή του γενικά, ειδικά δε προς την αντιμετώπιση των προβλημάτων του.

▪︎ Tι σχέση έχει η αντιμετώπιση των προβλημάτων του ανθρώπου με την αμαρτία;

Η αμαρτία άλλαξε την φύση του ανθρώπου, την αρρώστησε. Πώς είναι δυνατόν ένας άρρωστος, μέσα από την ασθένειά του και τους πόνους που προκαλούνται, να μένει ανεπηρέαστος και με καθαρό μυαλό να διαχειρίζεται την ζωή και την ασθένειά του; Όλα μέσα του είναι θολωμένα και επηρεασμένα από την ασθένειά του. Χρειάζεται την βοήθεια του γιατρού, ο οποίος με τις γνώσεις, την εμπειρία του και την αγάπη προς τον πάσχοντα άνθρωπο, προσφέρει την ιατρική του βοήθεια, το κατάλληλο φάρμακο και φροντίδα με σκοπό την ίαση.

Η υποκρισία του ανθρώπου εμπρός στην Αγάπη του Θεού

Έφεραν οι «τηρητές» του νόμου την παράνομη πόρνη εμπρός στον Ιησού. Ο νόμος έλεγε ότι η πορνεία τιμωρείται με λιθοβολισμό. Γεμάτοι υποκρισία, προκαλούν τον Ιησού, λέγοντας τι να κάνουν σύμφωνα με τον νόμο.

Ο Ιησούς γνωρίζοντας την υποκρισία τους και το γεγονός ότι μαζί τους επόρνευσε και η «παράνομη» γυναίκα, γεμάτος αγάπη αλλά και θλίψη για την υποκρισία τους, τους λέει: «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω».
Όποιος δηλαδή, τηρεί τον νόμο και εγκρατεύεται, ας ρίξει πρώτος τον λίθο, σύμφωνα με τον νόμο.

Αποκαλύφθηκε η υποκρισία τους μέσα από τον απλό λόγο του Ιησού.
Αποκαλύφθηκε η αγάπη του Θεού για όλα τα πλάσματά Του.
Αποκαλύφθηκε η έννοια Του για διόρθωση του σφάλματος.
Αποκαλύφθηκε η μέριμνά Του για όλους, ακόμη και για τους αμαρτωλούς.
«Πήγαινε και μην αμαρτήσεις πάλι», είπε της γυναίκας, συγχωρώντας της το σφάλμα.

Χωρίς αγάπη

Η αγάπη είναι βασικό συστατικό της φύσης του ανθρώπου. Κάθε κίνηση, κάθε σκέψη, κάθε λόγος, κάθε πράξη του ανθρώπου εμπεριέχουν την αγάπη, διότι η αγάπη υπάρχει μέσα στο «λειτουργικό του σύστημα», έτσι τον έπλασε ο Θεός. Χωρίς την αγάπη αλλοιώνεται η φύση του ανθρώπου, με συνέπεια να υπολειτουργεί.

Χωρίς αγάπη τίποτε δεν είναι φυσιολογικό.

Χωρίς αγάπη η προσπάθεια και ο αγώνας δεν έχει νόημα.

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει διάθεση για αγώνα.

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει ειλικρινής μετάνοια.

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει εξομολόγηση καθαρή.

Χωρίς αγάπη τι ωφελεί ο εκκλησιασμός;

Χωρίς αγάπη τι ωφελεί η νηστεία;

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει προσευχή.

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει χαρά.

Χωρίς αγάπη κυριαρχεί ο πόνος.

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει άνθρωπος!

Χριστός Ανέστη!

Χριστός Ανέστη!
Η Ανάσταση του Χριστού έφερε το Φως, έφερε τη Χαρά, έφερε πάλι την ελπίδα στον άνθρωπο και τη βεβαιότητα ότι ο θάνατος νικήθηκε!

Χριστός Ανέστη!
Ο θάνατος δεν είναι πλέον φόβος για τον άνθρωπο, αλλά η προσμονή και το πέρασμα προς την αιώνια ζωή. Μετετράπη, δηλαδή, ο θάνατος από τιμωρία και φόβο σε λύτρωση!

Το ανέσπερο φως

Η σκοτεινιά και η απελπισία που έχουν κυριεύσει την ζωή του σύγχρονου ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της απομάκρυνσής του από την πηγή του φωτός και της ελπίδας, τον Χριστό. Μόνο με την προσπάθεια αρχίζει να αχνοφαίνει στον ορίζοντα λίγο φως, αυτό το ανέσπερο φως της Αναστάσεως.