Συναντήθηκε το Φως με το ανθρώπινο σκοτάδι.
Συναντήθηκε ο Ιησούς με τον εκ γενετής τυφλό, αλλά και με τους πνευματικά τυφλούς.
Ο τυφλός είχε γεννηθεί χωρίς μάτια, με τις κόγχες κενές. Αυτόν τον άνθρωπο συναντά ο Χριστός, τον οποίο και ευσπλαχνίστηκε. Αφού έφτιαξε πηλό με το σάλιο Του, γέμισε τις κόγχες των ματιών του τυφλού και του είπε να πάει να πλύνει το πρόσωπό του στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ.
Ο τυφλός, ο οποίος είχε αγαθή προαίρεση, δεν αντέδρασε σε όλη αυτή την τελετουργία που πραγματοποίησε επάνω του ένας άγνωστος. Αντιθέτως, δείχνοντας υπακοή, πήγε να πλυθεί και αμέσως απέκτησε το φως του.
Ήταν τόσο θαυμαστό το γεγονός, που οι γείτονές του ακόμη ρωτούσαν μεταξύ τους αν πρόκειται για τον ίδιο τον πρώην τυφλό ή για κάποιον που του έμοιαζε.
Οι Ιουδαίοι, όντες βυθισμένοι στο σκοτάδι, δεν ήθελαν να πιστέψουν το θαύμα και πίεζαν τον τυφλό να τους πει τι έγινε. Αυτός ομολογούσε ευθαρσώς το θαύμα που συνέβη στον ίδιο, χωρίς να φοβηθεί τις απειλές τους, αντικρούοντας κάθε επιχείρημά τους.
Οι γονείς του, όμως, στάθηκαν αξιολύπητοι μπροστά στο θαύμα που συνέβη στο παιδί τους. Αντί να δοξάζουν τον Θεό, από τον φόβο τους μήπως τους κάνουν αποσυνάγωγους, δεν τολμούσαν να ομολογήσουν την αλήθεια. «Ηλικίαν έχει, αυτόν ερωτήσατε», είπαν, αποποιούμενοι την ευθύνη της ομολογίας για κάτι το πρωτάκουστο και θαυμαστό που συνέβη στο ίδιο τους το σπλάχνο.
Οι Ιουδαίοι, τυφλωμένοι από τον εγωισμό και το μίσος τους για τον Ιησού, δεν έβλεπαν το θαύμα· αντιθέτως, Τον κατηγορούσαν ότι είναι αμαρτωλός και ότι καταλύει την αργία του Σαββάτου.
Ο τυφλός, παρά τις απειλές και τις πιέσεις, συνέχιζε να ομολογεί το θαύμα. Οι Ιουδαίοι, αγανακτισμένοι επειδή δεν άντεχαν τόσο φως και προτιμούσαν το σκοτάδι τους, τον έδιωξαν τελικά από τη Συναγωγή.
Τότε πραγματοποιήθηκε μια δεύτερη συνάντηση του Ιησού με τον πρώην τυφλό. Τώρα, ο άνθρωπος αυτός είχε ανοιχτά τα μάτια όχι μόνο του σώματος, αλλά και της ψυχής του, και έβλεπε καθαρά.
«Πιστεύεις στον Υιό του Θεού;» τον ρωτά ο Ιησούς. «Ποιος είναι, Κύριε, για να πιστεύσω;» απαντά ο τυφλός.
Τότε ο Ιησούς του αποκαλύπτεται: «Αυτός που βλέπεις και αυτός που σου μιλάει, Εκείνος είναι!»
Μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη, ο πρώην τυφλός έπεσε κάτω και Τον προσκύνησε.
Πόσο συγκινητικός είναι ότι τυφλός του ευαγγελίου!
Πόσο αληθινά απλός και ειλικρινής παρουσιάζεται ένας πονεμένος άνθρωπος!
Πόσο μακριά από την αλήθεια και το φως μάς κρατά ο εγωισμός και η εμπάθεια...
Πόσο τυφλοί μπορούμε να γίνουμε, εγκλωβισμένοι στο σκοτάδι των λογισμών που καλλιεργούνται μέσα μας από τον εγωισμό μας.
Πόσα θαυμαστά συμβαίνουν γύρω μας κι εμείς, πνευματικά τυφλοί, δεν τα κατανοούμε. Αποστρεφόμαστε το φως επειδή δεν θέλουμε να αλλάξουμε νοοτροπία, να μετανοήσουμε και να αλλάξουμε τρόπο ζωής.
Ας κρατήσουμε για οδηγό στη ζωή μας την απλότητα, την πίστη και την ομολογία του τυφλού. Τότε θα ανοίξουν και οι δικοί μας πνευματικοί οφθαλμοί, θα γίνουμε μέτοχοι της αλήθειας και θα ζούμε στο φως.
Δική μας η επιλογή!
Αρχ. Βαρθολομαίος
Ηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου
