Η πρόσκληση του Χριστού με το «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν», αναδεικνύει τον απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ελευθερία, καθώς ο Χριστός δεν επιβάλλει σε κανέναν να Τον ακολουθήσει, αλλά προσφέρει μια ανοιχτή πρόσκληση αγάπης... «όστις θέλει».
Αυτή η πρόσκληση συνοδοιπορίας μαζί Του εμπεριέχει κάτι το πολύτιμο... τον Σταυρό.
Ο Σταυρός που καλείται να σηκώσει όποιος αποφασίζει να Τον ακολουθήσει δεν είναι απλώς ένα βάρος, αλλά η αφορμή για την πνευματική του ύψωση. Δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια καθημερινή βιωματική πραγματικότητα. Είναι η καθημερινότητά του με τις προκλήσεις και τα ερεθίσματα που δέχεται και καλείται να τα διαχειριστεί.
Σταυρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, ο εσωτερικός αγώνας για την αλλαγή του χαρακτήρα και του τρόπου σκέψης μας, μια προσπάθεια που συχνά προκαλεί διαταραχές και τριβές στις σχέσεις μας με τους γύρω μας.
Σταυρός είναι ο πλησίον, που καλούμαστε να αγαπήσουμε σύμφωνα με την εντολή της αγάπης: «αγαπάτε αλλήλους». Είναι ένας αγώνας υπομονής και επικοινωνίας μαζί του.
Σταυρός είναι η υπομονετική διαχείριση των καθημερινών προβλημάτων, των πειρασμών και των ασθενειών που παρουσιάζονται στην ζωή μας.
Ο Σταυρός αποτελεί ένα πολύτιμο δώρο στη ζωή μας, ένας φάρος που φωτίζει τον δρόμο μας. Από ξύλο ατιμίας και θανάτου, μεταμορφώθηκε σε Ξύλο ζωής και σωτηρίας.
Ποτισμένος με το άγιο Αίμα του Χριστού, μας υπενθυμίζει πως χωρίς Σταυρό δεν υπάρχει Ανάσταση. Χωρίς την εκούσια σταύρωση των παθών μας δεν νοείται σωτηρία, όπως και χωρίς τον πόνο της θυσίας του Σταυρού δεν μπορεί να βιωθεί η αληθινή αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Ο Σταυρός, μέσα από τις πολλές μορφές που παίρνει στη ζωή μας, τον αγώνα με τον εαυτό μας, τις δοκιμασίες και τις ασθένειές μας, αποκτά το αληθινό του νόημα όταν μεταμορφώνεται σε αγάπη.
Έτσι, όπως τον Σταυρό τον υψώνουμε και τον τοποθετούμε ως το πολυτιμότερο αγαθό σε περιόπτη θέση, με τον ίδιο τρόπο οφείλουμε να υψώνουμε και τον αδελφό μας, βάζοντάς τον σε περιόπτη θέση μέσα στην καρδιά και τη ζωή μας.
αρχ. Βαρθολομαίος
Ηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου
