Title

Title

12 Δεκεμβρίου 2016

Μετάνοια και ταπείνωση!


● Όταν μετανοείς, σκύβεις το κεφάλι από ταπείνωση, δηλαδή σηκώνεσαι από την αμαρτία που βρέθηκες.
● Όταν σε πιάνει η έπαρση, σηκώνεις ψηλά το κεφάλι εγωιστικά, δηλαδή πέφτεις σε αμάρτημα.
● Με την μετάνοια σκύβεις μέσα σου και βγάζεις κάθε «αγκάθι» που πληγώνει την καρδιά σου, τότε σηκώνεσαι πραγματικά!
● Χωρίς μετάνοια σε πνίγουν τα «αγκάθια», δεν μπορείς να αναπνεύσεις, ο εγωισμός σε κυριεύει με την έπαρση, γι' αυτό σηκώνεις το κεφάλι σαν να ψάχνεις εναγωνίως λίγο οξυγόνο.
● Η εξομολόγηση είναι το οξυγόνο της καρδιάς μας!
● Εξομολόγηση σημαίνει μετάνοια και όχι απολογία!
● Στην εξομολόγηση καταθέτουμε τις αμαρτίες μας… Δεν ζητάμε δικαίωση.
● Η εξομολόγηση είναι μυστήριο κάθαρσης και μετανοίας, δεν είναι δικαστήριο.
● Ο πνευματικός δεν είναι δικαστής, ο Χριστός είναι ο δίκαιος κριτής!
● Ο πνευματικός δεν καταδικάζει, μόνο παρηγορεί, σκεπάζει, συγχωρεί και κατευθύνει.
● Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τι σημαίνει εξομολόγηση, μετάνοια;
● Πόσοι άραγε γνωρίζουμε τι σημαίνει πνευματικός Πατέρας;
● Πόσοι άραγε πλησιάζουμε στο μυστήριο της εξομολόγησης και, από όσους πλησιάζουμε, ποιοι δείχνουμε πραγματική μετάνοια;
● Γνωρίζουμε άραγε ότι χωρίς μετάνοια στην ζωή μας βλάπτουμε μόνο τον εαυτό μας;
● Χωρίς μετάνοια, για να αντισταθούμε στην συνείδησή μας, που μας ελέγχει, βρίσκουμε αμέτρητες δικαιολογίες για να αποφύγουμε τον έλεγχο, δικαιολογώντας πάντα τον λογισμό μας.
● Ο χωρίς μετάνοια άνθρωπος αδικεί τον εαυτό του και τους άλλους, ακόμη και τον πνευματικό του, όταν δεν είναι ειλικρινής μαζί του.
● Ας αφήσουμε πίσω τον κακό εαυτό μας, που μόνο να μας ταλαιπωρεί ξέρει.
● Ας σκύψουμε με απλότητα και μετάνοια εξομολογούμενοι τις αμαρτίες μας.
● Δεν είναι ντροπή να αναγνωρίζουμε το λάθος μας.
● Είναι ντροπή όταν δεν έχουμε το θάρρος και την τόλμη να το διορθώσουμε, αναγνωρίζοντάς το.
● Έχουμε ευθύνη σαν ορθόδοξοι χριστιανοί να φροντίζουμε την υγεία όχι μόνο του σώματος, αλλά και της ψυχής. Και τα δύο ανήκουν στον Θεό.
● Έχουμε ευθύνη ως ορθόδοξοι χριστιανοί και για τον υπόλοιπο κόσμο, με την «εν Χριστώ» ζωή μας να μεταδίδουμε αγάπη και Χριστό.
● Δεν χρειάζεται απελπισία... Όλα διορθώνονται, φθάνει να το πιστέψουμε!
● Η αγάπη του Θεού είναι δεδομένη, σίγουρη, είναι η μόνη που καλύπτει τα πάντα και τα γλυκαίνει με αυτή την μοναδική γλυκύτητα που στάζει από τις πληγές Του, που ανοίξαμε εμείς οι άνθρωποι επάνω στον Σταυρό!

Ηγούμενος μονής Εσφιγμένου
+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος