Προσκυνηματικές αναμνήσεις

Αξιωθήκαμε με την χάρη του Θεού, με ομάδα πατέρων της μονής μας και ομάδα πνευματικών αδελφών μας, να βρεθούμε για λίγες μέρες ως προσκυνητές στην Αγία Γη.

Διαβάτες ταπεινοί στα βήματα του Χριστού, που γεννήθηκε, έζησε, περπάτησε, κήρυξε, θαυματούργησε, έπαθε, σταυρώθηκε, ετάφη και ανέστη.

Διαβάτες ταπεινοί στα βήματα των  Αγίων ασκητών και μαρτύρων, που έζησαν και αγίασαν σ' αυτήν την αφιλόξενη, μορφολογικά, έρημο της Ιουδαίας.

Κάθε προσκύνημα, κάθε μέρος που περάσαμε, κάθε πέτρα, ο αέρας, όλα μύριζαν λιβάνι, όλα είναι ποτισμένα με αίμα και δάκρυ, προσευχές τόσων ασκητών και μαρτύρων που ασκήτεψαν στην έρημο της Ιουδαίας.

Αυτή η απαράκλητη έρημος, που μόνη παρηγοριά είχε τον Θεό, έγινε τόπος παρακλήσεως για κάθε ψυχή που ποθεί την ανάπαυση και την σωτηρία της.

Προεόρτια Χριστουγέννων

«Προεορτάσωμεν λαοί Χριστού τα γενέθλια» μας προτρέπει ο ψαλμωδός.
Δεν μας προτρέπει απλά και μόνο να εορτάσουμε τα Χριστούγεννα, μας προτρέπει να προεορτάσουμε, να αρχίσουμε το πανηγύρι, να αρχίσουμε την χαρά! Δεν μας καλεί μόνο σε προετοιμασία για την μεγάλη εορτή. Μας καλεί να χαρούμε από τώρα, γιατί πλησιάζει η εορτή! Ας χαρούμε, λοιπόν!

Ο χτύπος της καρδιάς Του!

Ξαφνικά, μέσα στην σιγή της νύχτας, ενώ όλα ησυχάζουν, κάποιος ήχος διαπερνά την σιγή και αρχίζει να ακούγεται στα πέρατα της οικουμένης...

Ένας ήχος διαφορετικός, ξένος, μα γνώριμος ταυτόχρονα.
Ένας ήχος ουράνιος, πιο όμορφος και από την φωνή των αγγέλων.
Ένας ήχος, που σε διαπερνά και σε γεμίζει γαλήνη.
Ένας ήχος, που καλύπτει κάθε άλλον ήχο.
Ένας ήχος, που έρχεται να ανατρέψει τα πάντα!

Ο Χριστός

Ο Χριστός είναι η Αγάπη.
Ο Χριστός είναι η Ειρήνη.
Ο Χριστός είναι η Γαλήνη.
Ο Χριστός είναι η Χαρά.
Ο Χριστός είναι η Οδός.
Ο Χριστός είναι η Οικονομία.
Ο Χριστός είναι τα πάντα!

Ο άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Μέσα στην σημερινή ξηρασία και το τραγικό αδιέξοδο, που έχει βρεθεί ο άνθρωπος, ο μόνος ουσιαστικά λόγος αισιοδοξίας και ελπίδας που ακούγεται, είναι ο λόγος του Θεού. Ανθρωπίνως υπάρχουν παντού αδιέξοδα, λίγα προβλήματα λύνονται, ενώ πολλά - όσο περνά ο χρόνος - μπερδεύονται περισσότερο.

Όλοι έχουμε γνώμη για όλα, χωρίς να έχουμε γνώση, όμως. Όποιος έχει την άνεση και «φωνάζει» περισσότερο, αυτός ακούγεται και περισσότερο, καταπνίγοντας συνεχώς την λογική και την νοημοσύνη, κάνοντας την αδικία να υπερισχύει του δικαίου. Εύκολα «γκρεμίζουμε» σχέσεις και θεσμούς, ενώ, λόγω απερισκεψίας, δύσκολα πια «οικοδομούμε» ή «συντηρούμε»...

Η γνωριμία μας με τον Θεό

Στον Θεό πρέπει να μιλάς με θάρρος και παρρησία, όχι συμφεροντολογικά και με υποκρισία. Η πίστη σου στον Θεό γεννά αυτό το θάρρος. Του μιλάς ευθέως, ξεκάθαρα, χωρίς υπεκφυγές, άνετα, απλά και κατανοητά.

Ο Θεός περιμένει να τον φωνάξεις. Σέβεται την ελευθερία, που σου έχει δώσει, δεν επεμβαίνει, αν δεν Τον φωνάξεις. Απλά σε περιμένει, περιμένει να επικοινωνήσεις μαζί Του, να Τον γνωρίσεις. Η επικοινωνία αυτή γίνεται μέσω της προσευχής.

Μη ζητάς... δείξε!

Μη ζητάς να σ' αγαπούν, αγάπησε!
Μη ζητάς να υπερβούν, κάνε εσύ την υπέρβαση!
Μη ζητάς να χαμογελούν, χαμογέλασε!
Μη ζητάς να ειρηνεύουν, ειρήνευε!
Μη ζητάς να θυσιαστούν, θυσιάσου!
Μη ζητάς να γίνουν καλοί Χριστιανοί, γίνε εσύ καλός Χριστιανός!

Παναγιά μου!

Παναγιά μου Δέσποινα, είσαι αυτή που για την χάρη Σου άνοιξαν οι πύλες του Ναού και σε δέχθηκε στα Άγια των Αγίων!

Είσαι αυτή, που έγινες μητέρα του Θεού και των ανθρώπων!

Αρκεί το παράδειγμά μας;

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας; Αρκεί το παράδειγμα μας, ως γονείς, σε μια κοινωνία, που καθημερινά προβάλλει πρότυπα, αξίες, ακούσματα και εικόνες, τα οποία δεν είναι πάντα σύμφωνα με το χριστιανικό πρότυπο;

Το παράδειγμα των γονιών είναι η αρχή και η βάση, επάνω στην οποία οι γονείς θα χτίσουν και θα διαμορφώσουν τον χαρακτήρα του παιδιού τους. Το παράδειγμα του Πατέρα και της Μάνας είναι τα πρώτα μαθήματα ζωής, που λαμβάνει το παιδί, ξεκινώντας ακόμη και από την στιγμή της κυοφορίας του, ως έμβρυο στην μήτρα. Είναι τα εφόδια για να αντέχει τις δυσκολίες, τους κινδύνους, τα ερεθίσματα, κάθε πρόβλημα, που θα αντιμετωπίσει στην ζωή του.

Εγκαταλείπει ο Θεός;

Νιώθεις ξαφνικά μέσα σου κάτι ανεξήγητο, κάτι μυστηριώδες. Αδυνατείς να το ερμηνεύσεις, σε γεμίζει πνευματικά, νιώθεις πληρότητα. Θέλεις να το μοιραστείς με όλο τον κόσμο, δεν διανοείσαι να το κρατήσεις για τον εαυτό σου. Κάθε σου κίνηση, κάθε σου λόγος, κάθε σου αναπνοή είναι επηρεασμένα από αυτό, το ανεξήγητο μυστήριο, το οποίο σε έχει κυριεύσει.

28η Οκτωβρίου

28η Οκτωβρίου 1940:
Ημέρα ορόσημο για την ιστορία της Ελλάδος.
Ημέρα μνήμης για τα παιδιά της Ελλάδος, που θυσιάστηκαν για τα ιδανικά τους.

Στο μεγαλείο αυτό, των ηρώων, εμείς, οι σύγχρονοι Έλληνες, οφείλουμε να γονατίσουμε και με δέος να φέρουμε στην μνήμη μας τον άνισο αγώνα τους, ο οποίος μετετράπη σε νίκη, γιατί δεν δείλιασαν ποτέ, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους εμπρός στον κατακτητή.

Ο πνευματικός

• Τι είναι ο πνευματικός; 
Είναι ο άνθρωπος, ο ιερέας, ο οποίος έχει λάβει την άδεια και την ευχή από τον αρχιερέα να ακούει και να συγχωρεί αμαρτίες.

• Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να συγχωρεί αμαρτίες;
Την εξουσία αφέσεως αμαρτιών έχει ο ιερέας, ως λειτουργός της Εκκλησίας. Ο ίδιος ο Χριστός εφοδίασε τον ιερέα με την δύναμη τού «δεσμείν και λύειν» αμαρτίες επί της γης: «ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ιωαν. 20, 23).