21 Σεπτεμβρίου 2019

Επί δε τω ρήματί Σου χαλάσω το δίκτυον

«Γύρισε πίσω και ρίξε πάλι τα δίχτυα σου για να ψαρέψεις», ακούστηκε με σιγουριά και βεβαιότητα η φωνή του Ιησού προς τον Πέτρο.

Ξαφνιάστηκε ο Πέτρος από την βεβαιότητα, στον λόγο του Ιησού. Δεν έμεινε, όμως, στο ξάφνιασμα, αλλά συνέχισε ο ίδιος να μιλά και να λέει αληθινά γεγονότα, τα οποία ήρθαν να αντικρούσουν τον λόγο του Ιησού.
«Επιστάτα, όλη την νύχτα ψαρεύαμε και δεν πιάσαμε τίποτα...»
Αυτή είναι η αλήθεια, που έλεγε ο Πέτρος, δικαιολογώντας το ξάφνιασμα στην βεβαιότητα του Ιησού.

Είχε εμπειρία ο Πέτρος, γιατί όλη την νύχτα ψάρευε, ενώ ο Ιησούς δεν γνώριζε, γιατί δεν ήταν μαζί.
Έρχεται σ' αυτήν την κρίσιμη στιγμή, η αλήθεια, η γνώση και η εμπειρία του Πέτρου, να συγκρουστεί με την βεβαιότητα του Ιησού.

13 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Σταυρός

Η σταυρική καταδίκη ήταν η πλέον ατιμωτική τιμωρία, με την οποία καταδίκασαν τον Χριστό.
Ήταν τέτοιο το μίσος του ανθρώπου για τον Δημιουργό του, που επέλεξε τον πιο ατιμωτικό θάνατο, την σταύρωση, για να τον τιμωρήσει.
Είχε κυριευθεί από τέτοιο μίσος που δεν άντεχε την αγάπη, που του πρόσφερε ο Χριστός.

Κάρφωσε την Αγάπη στον σταυρό, νομίζοντας ότι θα την θανατώσει.

10 Σεπτεμβρίου 2019

Πάλι για την αγάπη

Η αγάπη δεν σταυρώνει, σταυρώνεται.
Η αγάπη δεν πληγώνει, επουλώνει.
Η αγάπη δεν πνίγει, δίνει πνοή.
Η αγάπη δεν περιμένει το λάθος, το ξεπερνά.
Η αγάπη δεν θυμάται το λάθος, «ξεχνά».
Η αγάπη δεν προκαλεί πόνο, δίνει χαρά.
Δεν μπορείς να λες στον άλλο «σ' αγαπώ» και με την συμπεριφορά σου να τον σταυρώνεις συνεχώς.

Ποιος θα γευθεί αγάπη και θα την κρατήσει μόνο για τον εαυτό του! Θα θέλει να την μοιραστεί.

Η αγάπη δεν απομονώνει, μοιράζεται.
Η αγάπη δεν στερεί, μοιράζει.
Η αγάπη δεν κάνει «μούτρα», χαμογελά.

22 Αυγούστου 2019

Η Παναγία, φάρος στην ζωή μας

Μέσα στην πολύβουη εποχή μας, την εποχή της ταχύτητας και του αυτοματισμού, ο άνθρωπος στέκει αμήχανος να αντιδράσει και αδύναμος να δώσει λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας, που συσσωρεύονται γύρω του. Αδυνατεί να αντέξει και να ερμηνεύσει το πλήθος των δεδομένων, που δέχεται καθημερινά στο μυαλό του, με αποτέλεσμα να έχει εγκλωβιστεί σε αδιέξοδο.

Ομοιάζει με ναύτη χωρίς πυξίδα, ναυαγό χωρίς σανίδα σωτηρίας. Έχει βρεθεί μεσοπέλαγα και δεν ξέρει ποια πορεία και κατεύθυνση να πάρει. Η απελπισία του έχει κλονίσει την εμπιστοσύνη και η αμφισβήτηση ξεθεμελιώνει μέσα του και το τελευταίο «στεγανό», από το οποίο θα αντλούσε δύναμη.

Είναι δυνατόν, όμως, ο άνθρωπος, το κορυφαίο δημιούργημα και η κορωνίδα της δημιουργίας, να έχει βρεθεί σε τέτοια κατάσταση;
Είναι δυνατόν να ζει μέσα στο σκοτάδι αυτός, ο οποίος είναι πλασμένος να ζει μέσα στο φως;
Είναι δυνατόν να απελπίζεται αυτός, ο οποίος έχει ονομαστεί φίλος του Χριστού από τον Ίδιο; «῾Υμεῖς φίλοι μού ἐστε...».
Είναι δυνατόν να νιώθει μοναξιά αυτός, ο οποίος έχει κοινή Μητέρα με τον Χριστό, την Παναγία;